#பலநாள்_நம்பி_வந்த #ஆதாரமற்ற_செய்தி
وَأَخْبَرَنَا أَبُو سَعِيدِ بْنُ أَبِي عَمْرٍو , حدثنا أَبُو مُحَمَّدٍ الْمُزَنِيُّ , حدثنا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى , حدثنا أَبُو الْيَمَانِ , أَخْبَرَنِي شُعَيْبٌ , عَنِ الزُّهْرِيِّ قَالَ : حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيِّبِ , أَنَّ أَوَّلَ شَيْءٍ عَتَبَ فِيهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى أَبِي لُبَابَةَ بْنِ عَبْدِ الْمُنْذِرِ أَنَّهُ خَاصَمَ يَتِيمًا لَهُ فِي عَذْقِ نَخْلَةٍ ، فَقَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِأَبِي لُبَابَةَ بِالْعَذْقِ ، فَضَجَّ الْيَتِيمُ وَاشْتَكَى إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِأَبِي لُبَابَةَ : هَبْ لِي هَذَا الْعَذْقَ يَا أَبَا لُبَابَةَ ؛ لِكَيْ نَرُدَّهُ إِلَى الْيَتِيمِ ، فَأَبَى أَبُو لُبَابَةَ أَنْ يَهَبَهُ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ، فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : يَا أَبَا لُبَابَةَ ، أَعْطِهِ هَذَا الْيَتِيمَ وَلَكَ مِثْلُهُ فِي الْجَنَّةِ ، فَأَبَى أَبُو لُبَابَةَ أَنْ يُعْطِيَهُ ، فَقَالَ رَجُلٌ مِنَ الْأَنْصَارِ : يَا رَسُولَ اللَّهِ ، أَرَأَيْتَ إِنِ ابْتَعْتُ هَذَا الْعَذْقَ فَأَعْطَيْتُ الْيَتِيمَ أَلِي مِثْلُهُ فِي الْجَنَّةِ ؟ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : نَعَمْ ، فَانْطَلَقَ الْأَنْصَارِيُّ ، وَهُوَ ابْنُ الدَّحْدَاحَةِ ، حَتَّى لَقِيَ أَبَا لُبَابَةَ فَقَالَ : يَا أَبَا لُبَابَةَ ، أَبْتَاعُ مِنْكَ هَذَا الْعَذْقَ بِحَدِيقَتِي ، وَكَانَتْ لَهُ حَدِيقَةُ نَخْلٍ ، فَقَالَ أَبُو لُبَابَةَ : نَعَمْ ، فَابْتَاعَهُ مِنْهُ بِحَدِيقَةٍ ، فَلَمْ يَلْبَثِ ابْنُ الدَّحْدَاحَةِ إِلَّا يَسِيرًا حَتَّى جَاءَ كُفَّارُ قُرَيْشٍ يَوْمَ أُحُدٍ ، فَخَرَجَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَاتَلَهُمْ فَقُتِلَ شَهِيدًا ، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : رُبَّ عَذْقٍ مُذَلَّلٍ لِابْنِ الدَّحْدَاحَةِ فِي الْجَنَّةِ
ஒரு அநாதை வாலிபருக்கும், நபித்தோழர் அபூலுபாபா (ரலி) அவர்களுக்கும் ஒரு பேரீத்தமரம் சம்பந்தமாக நீண்ட நாட்களாக தகராறு இருந்து வந்தது.
இறுதியாக, நபி {ஸல்} அவர்களிடம் இந்த வழக்கு கொண்டு வரப்பட்டது. அண்ணலார் இருவரையும் அழைத்து மரம் சம்பந்தமாக விசாரித்தார்கள்.
ஆதாரங்களின் அடிப்படையில் அந்த மரம் அபூலுபாபா (ரலி) அவர்களுக்குச் சொந்தமானது என்பதை அறிந்து கொண்ட நபி {ஸல்} அவர்கள் அபூலுபாபா (ரலி) அவர்களுக்கு உரியதென தீர்ப்பளித்தார்கள்.
இதைக் கேட்ட அந்த வாலிபரின் முகம் முற்றிலும் மாறிப்போய் விட்டது. அழுதார், இது நாள் வரை தமது சொந்தமெனக் கருதி வந்த மரம் தமக்குரியதாக இல்லை என்றதும் நிலைகுலைந்து போனார்.
அதைக் கண்ணுற்ற அண்ணலார், அந்த அநாதை வாலிபரின் வாழ்வில் இழந்த அந்த சந்தோஷத்தை மீண்டும் கொடுக்க விரும்பினார்கள்.
அபூலுபாபா (ரலி) அவர்களை அருகே அழைத்த நபி {ஸல்} அவர்கள் ”அந்த மரத்தை ஆதரவற்ற அந்த வாலிபருக்கு அன்பளிப்பாக கொடுத்து விடுங்களேன்” என்று தமது விருப்பத்தை விண்ணப்பித்தார்கள்.
ஆனால், அபூலுபாபா (ரலி) அவர்களோ தம்மால் அப்படி தர இயலாது என்று கூறி விட்டார்கள்.
நபி {ஸல்} அவர்கள் விடவில்லை. ”அபூலுபாபா அவர்களே! நீங்கள் அந்த மரத்தை அவருக்கு அன்பளிப்பாக வழங்கிவிட்டீர்களென்றால், அதற்குப் பகரமாக சுவனத்தில் உங்களுக்கு மதுரமான கனிகள் தரும் ஓர் உயர்ந்த சோலையை பெற்றுத்தர நான் பொறுப்பேற்றுக் கொள்கின்றேன்” என்று கூறி மீண்டும் கேட்டார்கள்.
இரண்டாவது முறையாகவும் தம்மால் தர இயலாது என அபூலுபாபா (ரலி) அவர்கள் கூறிவிட்டார்கள்.
இந்தக் காட்சிகளை தூரத்தில் இருந்து பார்த்துக் கொண்டிருந்த இன்னொரு நபித்தோழரான அபுத்தஹ்தாஹ் (ரலி) அவர்கள் நேராக அபூலுபாபா (ரலி) அவர்களின் அருகே சென்று ”மதீனாவின் இன்ன பகுதியிலே இருக்கிற 100 பேரீத்தமரங்கள் கொண்ட ஒரு சோலையை நான் தருகிறேன் எனக்கு அந்த ஒரு பேரீத்த மரத்தை தருவீர்களா?” என்று கேட்டார்கள்.
உடனடியாக, அதற்குச் சம்மதம் தெரிவித்தார் அபூலுபாபா (ரலி) அவர்கள். அடுத்து அதற்கான ஒப்பந்தமும் செய்து கொண்டார்கள்.
இப்போது, அபுத்தஹ்தாஹ் (ரலி) அவர்கள், மாநபி {ஸல்} அவர்களின் அருகே வந்து “அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் அபூலுபாபா (ரலி) அவர்களிடம் இருந்து அந்த மரத்தை என்னுடைய நூறு பேரீத்தமரங்கள் நிறைந்த ஒரு சோலையை விலையாகக் கொடுத்து வாங்கி விட்டேன்.
அந்த ஆதரவற்ற வாலிபருக்கு அந்த மரத்தைக் கொடுத்து உங்களின் விருப்பத்தையும் நான் நிறைவேற்றுகின்றேன்!
ஆனால், நீங்கள் அவருக்கு அளித்த உத்தரவாதத்தை எனக்கும் அளிப்பீர்களா?” என்று ஏக்கத்தோடு கேட்டார்கள்.
அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் {ஸல்} அகமும், முகமும் மலர்ந்தவர்களாக ஆம்! உமக்கும் நான் அந்த உத்தரவாதத்தை தருகின்றேன்” என்று கூறினார்கள்.
பின்னர், அந்த வாலிபரை அழைத்து வாஞ்சையோடு அணைத்து அந்த மரம் இனி உமக்கு சொந்தமானது என்று கூறினார்கள்.
இதைக்கேட்ட அந்த வாலிபர் மிகவும் மகிழ்ச்சியோடும், சந்தோஷத்தோடும் அங்கிருந்து விடைபெற்றுச் சென்றார்.
நூல்: இஸாபா:7/289-290
ஸுனனுல் கபீர் பைஹகீ: 12007
முர்ஸல் ஹதீஸ்
இந்த செய்தி பலவீனமானது இந்த செய்தியை அறிவிக்கும் அறிவிப்பாளர் #ஸயீத்_பின்_முஸையப் என்பவர் நபிதோழர் அல்ல நபி ஸல் காலத்தில் வாழ்த்தவர் கிடையாது இவர் தாபியி ஆகையால் இந்த செய்தி ஆதாரமற்ற செய்தியாகும்
سير أعلام النبلاء" (5/ 125)
இப்னு செய்யத்
Thursday, 26 April 2018
#பலநாள்_நம்பி_வந்த #ஆதாரமற்ற_செய்தி
11126 وَأَخْبَرَنَا أَبُو سَعِيدِ بْنُ أَبِي عَمْرٍو , حدثنا أَبُو مُحَمَّدٍ الْمُزَنِيُّ , حدثنا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى , حدثنا أَبُو الْيَمَانِ , أَخْبَرَنِي شُعَيْبٌ , عَنِ الزُّهْرِيِّ قَالَ : حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيِّبِ , أَنَّ أَوَّلَ شَيْءٍ عَتَبَ فِيهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى أَبِي لُبَابَةَ بْنِ عَبْدِ الْمُنْذِرِ أَنَّهُ خَاصَمَ يَتِيمًا لَهُ فِي عَذْقِ نَخْلَةٍ ، فَقَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِأَبِي لُبَابَةَ بِالْعَذْقِ ، فَضَجَّ الْيَتِيمُ وَاشْتَكَى إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِأَبِي لُبَابَةَ : هَبْ لِي هَذَا الْعَذْقَ يَا أَبَا لُبَابَةَ ؛ لِكَيْ نَرُدَّهُ إِلَى الْيَتِيمِ ، فَأَبَى أَبُو لُبَابَةَ أَنْ يَهَبَهُ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ، فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : يَا أَبَا لُبَابَةَ ، أَعْطِهِ هَذَا الْيَتِيمَ وَلَكَ مِثْلُهُ فِي الْجَنَّةِ ، فَأَبَى أَبُو لُبَابَةَ أَنْ يُعْطِيَهُ ، فَقَالَ رَجُلٌ مِنَ الْأَنْصَارِ : يَا رَسُولَ اللَّهِ ، أَرَأَيْتَ إِنِ ابْتَعْتُ هَذَا الْعَذْقَ فَأَعْطَيْتُ الْيَتِيمَ أَلِي مِثْلُهُ فِي الْجَنَّةِ ؟ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : نَعَمْ ، فَانْطَلَقَ الْأَنْصَارِيُّ ، وَهُوَ ابْنُ الدَّحْدَاحَةِ ، حَتَّى لَقِيَ أَبَا لُبَابَةَ فَقَالَ : يَا أَبَا لُبَابَةَ ، أَبْتَاعُ مِنْكَ هَذَا الْعَذْقَ بِحَدِيقَتِي ، وَكَانَتْ لَهُ حَدِيقَةُ نَخْلٍ ، فَقَالَ أَبُو لُبَابَةَ : نَعَمْ ، فَابْتَاعَهُ مِنْهُ بِحَدِيقَةٍ ، فَلَمْ يَلْبَثِ ابْنُ الدَّحْدَاحَةِ إِلَّا يَسِيرًا حَتَّى جَاءَ كُفَّارُ قُرَيْشٍ يَوْمَ أُحُدٍ ، فَخَرَجَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَاتَلَهُمْ فَقُتِلَ شَهِيدًا ، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : رُبَّ عَذْقٍ مُذَلَّلٍ لِابْنِ الدَّحْدَاحَةِ فِي الْجَنَّةِ
ஒரு அநாதை வாலிபருக்கும், நபித்தோழர் அபூலுபாபா (ரலி) அவர்களுக்கும் ஒரு பேரீத்தமரம் சம்பந்தமாக நீண்ட நாட்களாக தகராறு இருந்து வந்தது.
இறுதியாக, நபி {ஸல்} அவர்களிடம் இந்த வழக்கு கொண்டு வரப்பட்டது. அண்ணலார் இருவரையும் அழைத்து மரம் சம்பந்தமாக விசாரித்தார்கள்.
ஆதாரங்களின் அடிப்படையில் அந்த மரம் அபூலுபாபா (ரலி) அவர்களுக்குச் சொந்தமானது என்பதை அறிந்து கொண்ட நபி {ஸல்} அவர்கள் அபூலுபாபா (ரலி) அவர்களுக்கு உரியதென தீர்ப்பளித்தார்கள்.
இதைக் கேட்ட அந்த வாலிபரின் முகம் முற்றிலும் மாறிப்போய் விட்டது. அழுதார், இது நாள் வரை தமது சொந்தமெனக் கருதி வந்த மரம் தமக்குரியதாக இல்லை என்றதும் நிலைகுலைந்து போனார்.
அதைக் கண்ணுற்ற அண்ணலார், அந்த அநாதை வாலிபரின் வாழ்வில் இழந்த அந்த சந்தோஷத்தை மீண்டும் கொடுக்க விரும்பினார்கள்.
அபூலுபாபா (ரலி) அவர்களை அருகே அழைத்த நபி {ஸல்} அவர்கள் ”அந்த மரத்தை ஆதரவற்ற அந்த வாலிபருக்கு அன்பளிப்பாக கொடுத்து விடுங்களேன்” என்று தமது விருப்பத்தை விண்ணப்பித்தார்கள்.
ஆனால், அபூலுபாபா (ரலி) அவர்களோ தம்மால் அப்படி தர இயலாது என்று கூறி விட்டார்கள்.
நபி {ஸல்} அவர்கள் விடவில்லை. ”அபூலுபாபா அவர்களே! நீங்கள் அந்த மரத்தை அவருக்கு அன்பளிப்பாக வழங்கிவிட்டீர்களென்றால், அதற்குப் பகரமாக சுவனத்தில் உங்களுக்கு மதுரமான கனிகள் தரும் ஓர் உயர்ந்த சோலையை பெற்றுத்தர நான் பொறுப்பேற்றுக் கொள்கின்றேன்” என்று கூறி மீண்டும் கேட்டார்கள்.
இரண்டாவது முறையாகவும் தம்மால் தர இயலாது என அபூலுபாபா (ரலி) அவர்கள் கூறிவிட்டார்கள்.
இந்தக் காட்சிகளை தூரத்தில் இருந்து பார்த்துக் கொண்டிருந்த இன்னொரு நபித்தோழரான அபுத்தஹ்தாஹ் (ரலி) அவர்கள் நேராக அபூலுபாபா (ரலி) அவர்களின் அருகே சென்று ”மதீனாவின் இன்ன பகுதியிலே இருக்கிற 100 பேரீத்தமரங்கள் கொண்ட ஒரு சோலையை நான் தருகிறேன் எனக்கு அந்த ஒரு பேரீத்த மரத்தை தருவீர்களா?” என்று கேட்டார்கள்.
உடனடியாக, அதற்குச் சம்மதம் தெரிவித்தார் அபூலுபாபா (ரலி) அவர்கள். அடுத்து அதற்கான ஒப்பந்தமும் செய்து கொண்டார்கள்.
இப்போது, அபுத்தஹ்தாஹ் (ரலி) அவர்கள், மாநபி {ஸல்} அவர்களின் அருகே வந்து “அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் அபூலுபாபா (ரலி) அவர்களிடம் இருந்து அந்த மரத்தை என்னுடைய நூறு பேரீத்தமரங்கள் நிறைந்த ஒரு சோலையை விலையாகக் கொடுத்து வாங்கி விட்டேன்.
அந்த ஆதரவற்ற வாலிபருக்கு அந்த மரத்தைக் கொடுத்து உங்களின் விருப்பத்தையும் நான் நிறைவேற்றுகின்றேன்!
ஆனால், நீங்கள் அவருக்கு அளித்த உத்தரவாதத்தை எனக்கும் அளிப்பீர்களா?” என்று ஏக்கத்தோடு கேட்டார்கள்.
அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் {ஸல்} அகமும், முகமும் மலர்ந்தவர்களாக ஆம்! உமக்கும் நான் அந்த உத்தரவாதத்தை தருகின்றேன்” என்று கூறினார்கள்.
பின்னர், அந்த வாலிபரை அழைத்து வாஞ்சையோடு அணைத்து அந்த மரம் இனி உமக்கு சொந்தமானது என்று கூறினார்கள்.
இதைக்கேட்ட அந்த வாலிபர் மிகவும் மகிழ்ச்சியோடும், சந்தோஷத்தோடும் அங்கிருந்து விடைபெற்றுச் சென்றார்.
நூல்: இஸாபா:7/289-290
முர்ஸல் ஹதீஸ்
இந்த செய்தி பலவீனமானது இந்த செய்தியை அறிவிக்கும் அறிவிப்பாளர் #ஸயீத்_பின்_முஸையிப் என்பவர் நபிதோழர் அல்ல நபி ஸல் காலத்தில் வாழ்த்தவர் கிடையாது இவர் தாபியி ஆகையால் இந்த செய்தி ஆதாரமற்ற செய்தியாகும்
سير أعلام النبلاء" (5/ 125)
11126 وَأَخْبَرَنَا أَبُو سَعِيدِ بْنُ أَبِي عَمْرٍو , حدثنا أَبُو مُحَمَّدٍ الْمُزَنِيُّ , حدثنا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى , حدثنا أَبُو الْيَمَانِ , أَخْبَرَنِي شُعَيْبٌ , عَنِ الزُّهْرِيِّ قَالَ : حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيِّبِ , أَنَّ أَوَّلَ شَيْءٍ عَتَبَ فِيهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى أَبِي لُبَابَةَ بْنِ عَبْدِ الْمُنْذِرِ أَنَّهُ خَاصَمَ يَتِيمًا لَهُ فِي عَذْقِ نَخْلَةٍ ، فَقَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِأَبِي لُبَابَةَ بِالْعَذْقِ ، فَضَجَّ الْيَتِيمُ وَاشْتَكَى إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِأَبِي لُبَابَةَ : هَبْ لِي هَذَا الْعَذْقَ يَا أَبَا لُبَابَةَ ؛ لِكَيْ نَرُدَّهُ إِلَى الْيَتِيمِ ، فَأَبَى أَبُو لُبَابَةَ أَنْ يَهَبَهُ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ، فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : يَا أَبَا لُبَابَةَ ، أَعْطِهِ هَذَا الْيَتِيمَ وَلَكَ مِثْلُهُ فِي الْجَنَّةِ ، فَأَبَى أَبُو لُبَابَةَ أَنْ يُعْطِيَهُ ، فَقَالَ رَجُلٌ مِنَ الْأَنْصَارِ : يَا رَسُولَ اللَّهِ ، أَرَأَيْتَ إِنِ ابْتَعْتُ هَذَا الْعَذْقَ فَأَعْطَيْتُ الْيَتِيمَ أَلِي مِثْلُهُ فِي الْجَنَّةِ ؟ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : نَعَمْ ، فَانْطَلَقَ الْأَنْصَارِيُّ ، وَهُوَ ابْنُ الدَّحْدَاحَةِ ، حَتَّى لَقِيَ أَبَا لُبَابَةَ فَقَالَ : يَا أَبَا لُبَابَةَ ، أَبْتَاعُ مِنْكَ هَذَا الْعَذْقَ بِحَدِيقَتِي ، وَكَانَتْ لَهُ حَدِيقَةُ نَخْلٍ ، فَقَالَ أَبُو لُبَابَةَ : نَعَمْ ، فَابْتَاعَهُ مِنْهُ بِحَدِيقَةٍ ، فَلَمْ يَلْبَثِ ابْنُ الدَّحْدَاحَةِ إِلَّا يَسِيرًا حَتَّى جَاءَ كُفَّارُ قُرَيْشٍ يَوْمَ أُحُدٍ ، فَخَرَجَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَاتَلَهُمْ فَقُتِلَ شَهِيدًا ، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : رُبَّ عَذْقٍ مُذَلَّلٍ لِابْنِ الدَّحْدَاحَةِ فِي الْجَنَّةِ
ஒரு அநாதை வாலிபருக்கும், நபித்தோழர் அபூலுபாபா (ரலி) அவர்களுக்கும் ஒரு பேரீத்தமரம் சம்பந்தமாக நீண்ட நாட்களாக தகராறு இருந்து வந்தது.
இறுதியாக, நபி {ஸல்} அவர்களிடம் இந்த வழக்கு கொண்டு வரப்பட்டது. அண்ணலார் இருவரையும் அழைத்து மரம் சம்பந்தமாக விசாரித்தார்கள்.
ஆதாரங்களின் அடிப்படையில் அந்த மரம் அபூலுபாபா (ரலி) அவர்களுக்குச் சொந்தமானது என்பதை அறிந்து கொண்ட நபி {ஸல்} அவர்கள் அபூலுபாபா (ரலி) அவர்களுக்கு உரியதென தீர்ப்பளித்தார்கள்.
இதைக் கேட்ட அந்த வாலிபரின் முகம் முற்றிலும் மாறிப்போய் விட்டது. அழுதார், இது நாள் வரை தமது சொந்தமெனக் கருதி வந்த மரம் தமக்குரியதாக இல்லை என்றதும் நிலைகுலைந்து போனார்.
அதைக் கண்ணுற்ற அண்ணலார், அந்த அநாதை வாலிபரின் வாழ்வில் இழந்த அந்த சந்தோஷத்தை மீண்டும் கொடுக்க விரும்பினார்கள்.
அபூலுபாபா (ரலி) அவர்களை அருகே அழைத்த நபி {ஸல்} அவர்கள் ”அந்த மரத்தை ஆதரவற்ற அந்த வாலிபருக்கு அன்பளிப்பாக கொடுத்து விடுங்களேன்” என்று தமது விருப்பத்தை விண்ணப்பித்தார்கள்.
ஆனால், அபூலுபாபா (ரலி) அவர்களோ தம்மால் அப்படி தர இயலாது என்று கூறி விட்டார்கள்.
நபி {ஸல்} அவர்கள் விடவில்லை. ”அபூலுபாபா அவர்களே! நீங்கள் அந்த மரத்தை அவருக்கு அன்பளிப்பாக வழங்கிவிட்டீர்களென்றால், அதற்குப் பகரமாக சுவனத்தில் உங்களுக்கு மதுரமான கனிகள் தரும் ஓர் உயர்ந்த சோலையை பெற்றுத்தர நான் பொறுப்பேற்றுக் கொள்கின்றேன்” என்று கூறி மீண்டும் கேட்டார்கள்.
இரண்டாவது முறையாகவும் தம்மால் தர இயலாது என அபூலுபாபா (ரலி) அவர்கள் கூறிவிட்டார்கள்.
இந்தக் காட்சிகளை தூரத்தில் இருந்து பார்த்துக் கொண்டிருந்த இன்னொரு நபித்தோழரான அபுத்தஹ்தாஹ் (ரலி) அவர்கள் நேராக அபூலுபாபா (ரலி) அவர்களின் அருகே சென்று ”மதீனாவின் இன்ன பகுதியிலே இருக்கிற 100 பேரீத்தமரங்கள் கொண்ட ஒரு சோலையை நான் தருகிறேன் எனக்கு அந்த ஒரு பேரீத்த மரத்தை தருவீர்களா?” என்று கேட்டார்கள்.
உடனடியாக, அதற்குச் சம்மதம் தெரிவித்தார் அபூலுபாபா (ரலி) அவர்கள். அடுத்து அதற்கான ஒப்பந்தமும் செய்து கொண்டார்கள்.
இப்போது, அபுத்தஹ்தாஹ் (ரலி) அவர்கள், மாநபி {ஸல்} அவர்களின் அருகே வந்து “அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் அபூலுபாபா (ரலி) அவர்களிடம் இருந்து அந்த மரத்தை என்னுடைய நூறு பேரீத்தமரங்கள் நிறைந்த ஒரு சோலையை விலையாகக் கொடுத்து வாங்கி விட்டேன்.
அந்த ஆதரவற்ற வாலிபருக்கு அந்த மரத்தைக் கொடுத்து உங்களின் விருப்பத்தையும் நான் நிறைவேற்றுகின்றேன்!
ஆனால், நீங்கள் அவருக்கு அளித்த உத்தரவாதத்தை எனக்கும் அளிப்பீர்களா?” என்று ஏக்கத்தோடு கேட்டார்கள்.
அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் {ஸல்} அகமும், முகமும் மலர்ந்தவர்களாக ஆம்! உமக்கும் நான் அந்த உத்தரவாதத்தை தருகின்றேன்” என்று கூறினார்கள்.
பின்னர், அந்த வாலிபரை அழைத்து வாஞ்சையோடு அணைத்து அந்த மரம் இனி உமக்கு சொந்தமானது என்று கூறினார்கள்.
இதைக்கேட்ட அந்த வாலிபர் மிகவும் மகிழ்ச்சியோடும், சந்தோஷத்தோடும் அங்கிருந்து விடைபெற்றுச் சென்றார்.
நூல்: இஸாபா:7/289-290
முர்ஸல் ஹதீஸ்
இந்த செய்தி பலவீனமானது இந்த செய்தியை அறிவிக்கும் அறிவிப்பாளர் #ஸயீத்_பின்_முஸையிப் என்பவர் நபிதோழர் அல்ல நபி ஸல் காலத்தில் வாழ்த்தவர் கிடையாது இவர் தாபியி ஆகையால் இந்த செய்தி ஆதாரமற்ற செய்தியாகும்
سير أعلام النبلاء" (5/ 125)
Saturday, 21 April 2018
#பல_நாள்_நம்பிவந்த #பலவீனமான_செய்தி
நபிதோழர்களில் ஸஃலபா இப்னு அப்துர்ரஹ்மான்.
ﻋﻦ ﺟﺎﺑﺮ : ﺃﻥ ﻓﺘﻰ ﻣﻦ ﺍﻷﻧﺼﺎﺭ ﻳﻘﺎﻝ ﻟﻪ ﺛﻌﻠﺒﺔ ﺑﻦ ﻋﺒﺪﺍﻟﺮﺣﻤﻦ ﺃﺳﻠﻢ ، ﻭﻛﺎﻥ ﻳﺨﺪﻡ ﺍﻟﻨﺒﻲ ﺻﻠﻰ ﺍﻟﻠّﻪ ﻋﻠﻴﻪ ﻭﺳﻠﻢ ، ﻓﺒﻌﺜﻪ ﻓﻲ ﺣﺎﺟﺔ ، ﻓﻤﺮ ﺑﺒﺎﺏ ﺭﺟﻞ ﻣﻦ ﺍﻷﻧﺼﺎﺭ ، ﻓﺮﺃﻯ ﺍﻣﺮﺃﺓ ﺍﻷﻧﺼﺎﺭﻱ ﺗﻐﺘﺴﻞ ﻓﻜﺮﺭ ﺇﻟﻴﻬﺎ ﺍﻟﻨﻈﺮ ، ﻭﺧﺎﻑ ﺃﻥ ﻳﻨﺰﻝ ﺍﻟﻮﺣﻲ ، ﻓﺨﺮﺝ ﻫﺎﺭﺑﺎً ﻋﻠﻰ ﻭﺟﻬﻪ ، ﻓﺄﺗﻰ ﺟﺒﺎﻻ ﺑﻴﻦ ﻣﻜﺔ ﻭﺍﻟﻤﺪﻳﻨﺔ ، ﻓﻮﺟﻠﻬﺎ ﻓﻔﻘﺪﻩ ﺍﻟﻨﺒﻲ ﺻﻠﻰ ﺍﻟﻠّﻪ ﻋﻠﻴﻪ ﻭﺳﻠﻢ ﺃﺭﺑﻌﻴﻦ ﻳﻮﻣﺎً ، ﻭﻫﻲ ﺍﻷﻳﺎﻡ ﺍﻟﺘﻲ ﻗﺎﻟﻮﺍ : ﻭﺩﻋﻪ ﺭﺑﻪ ﻭﻗﻠﻰ ، ﺛﻢ ﺃﻥ ﺟﺒﺮﻳﻞ ﻋﻠﻴﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ﻧﺰﻝ ﻋﻠﻰ ﺍﻟﻨﺒﻲ ﺻﻠﻰ ﺍﻟﻠّﻪ ﻋﻠﻴﻪ ﻭﺳﻠﻢ ﻓﻘﺎﻝ : ﻳﺎ ﻣﺤﻤﺪ ﺇﻥ ﺭﺑﻚ ﻳﻘﺮﺋﻚ ﺍﻟﺴﻼﻡ ﻭﻳﻘﻮﻝ : ﺇﻥ ﺍﻟﻬﺎﺭﺏ ﻣﻦ ﺃﻣﺘﻚ
ﺑﻴﻦ ﻫﺬﻩ ﺍﻟﺠﺒﺎﻝ ﻳﺘﻌﻮﺫ ﺑﻲ ﻣﻦ ﻧﺎﺭﻱ ﻓﻘﺎﻝ ﺍﻟﻨﺒﻲ ﺻﻠﻰ ﺍﻟﻠّﻪ ﻋﻠﻴﻪ ﻭﺳﻠﻢ : ﻳﺎ ﻋﻤﺮ ، ﻭﻳﺎ ﺳﻠﻤﺎﻥ ﺍﻧﻄﻠﻘﺎ ﻓﺄﺗﻴﺎﻧﻲ ﺑﺜﻌﻠﺒﺔ ﺑﻦ ﻋﺒﺪﺍﻟﺮﺣﻤﻦ ﻓﺨﺮﺟﺎ ﻓﻲ ﺃﻧﻘﺎﺏ ﺍﻟﻤﺪﻳﻨﺔ ، ﻓﻠﻘﻴﺎ ﺭﺍﻋﻴﺎً ﻣﻦ ﺭﻋﺎﺓ ﺍﻟﻤﺪﻳﻨﺔ ﻳﻘﺎﻝ ﻟﻪ : ﺫﻓﺎﻓﺔ ﻓﻘﺎﻝ ﻋﻤﺮ ﻟﻪ : ﻳﺎ ﺫﻓﺎﻓﺔ ﻫﻞ ﻟﻚ ﻋﻠﻢ ﺑﺸﺎﺏ ﺑﻴﻦ ﻫﺬﻩ ﺍﻟﺠﺒﺎﻝ ﻳﻘﺎﻝ ﻟﻪ ﺛﻌﻠﺒﺔ ﺑﻦ ﻋﺒﺪﺍﻟﺮﺣﻤﻦ ، ﻓﻘﺎﻝ ﻟﻪ ﺫﻓﺎﻓﺔ : ﻟﻌﻠﻚ ﺗﺮﻳﺪ ﺍﻟﻬﺎﺭﺏ ﻣﻦ ﺟﻬﻨﻢ ، ﻓﻘﺎﻝ ﻟﻪ ﻋﻤﺮ : ﻭﻣﺎ ﻋﻠﻤﻚ ﺃﻧﻪ ﻫﺎﺭﺏ ﻣﻦ ﺟﻬﻨﻢ ، ﻗﺎﻝ : ﻷﻧﻪ ﺇﺫﺍ ﻛﺎﻥ ﺟﻮﻑ ﺍﻟﻠﻴﻞ ﺧﺮﺝ ﻋﻠﻴﻨﺎ ﻣﻦ ﻫﺬﻩ ﺍﻟﺠﺒﺎﻝ ﻭﺍﺿﻌﺎً ﻳﺪﻩ ﻋﻠﻰ ﺭﺃﺳﻪ ﻭﻫﻮ ﻳﻨﺎﺩﻱ ﻳﺎﻟﻴﺘﻚ ﻗﺒﻀﺖ ﺭﻭﺣﻲ ﻓﻲ ﺍﻷﺭﻭﺍﺡ ، ﻭﺟﺴﺪﻱ ﻓﻲ ﺍﻷﺟﺴﺎﺩ ﻟﻢ ﺗﺠﺮﺩﻧﻲ ﻟﻔﺼﻞ ﺍﻟﻘﻀﺎﺀ ﻓﻐﺪﺍ ﻋﻠﻴﻪ ﻋﻤﺮ ﻓﺎﺣﺘﻀﻨﻪ ﻓﻘﺎﻝ ﻟﻪ : ﺍﻷﻣﺎﻥ ﺍﻟﺨﻼﺹ ﻣﻦ ﺍﻟﻨﺎﺭ ، ﻓﻘﺎﻝ ﻟﻪ : ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﺍﻟﺨﻄﺎﺏ ! ﻗﺎﻝ : ﻧﻌﻢ . ﻓﻘﺎﻝ ﻟﻪ : ﻳﺎ ﻋﻤﺮ ؛ ﻫﻞ ﻋﻠﻢ ﺭﺳﻮﻝ ﺍﻟﻠّﻪ ﺻﻠﻰ ﺍﻟﻠّﻪ ﻋﻠﻴﻪ ﻭﺳﻠﻢ ﺑﺬﻧﺒﻲ ؟ ﻓﻘﺎﻝ : ﻻ ﻋﻠﻢ ﻟﻲ ﺃﻧﻪ ﺫﻛﺮﻙ ﺑﺎﻷﻣﺲ ﻓﺄﺭﺳﻠﻨﻲ ﺃﻧﺎ ﻭﺳﻠﻤﺎﻥ ﻓﻲ ﻃﻠﺒﻚ ، ﻓﻘﺎﻝ : ﻳﺎ ﻋﻤﺮ ﻻ ﺗﺪﺧﻠﻨﻲ ﻋﻠﻴﻪ ﺇﻻ ﻭﻫﻮ ﻳﺼﻠﻲ ، ﺇﺫ ﺑﻼﻝ ﻳﻘﻮﻝ : ﻗﺪ ﻗﺎﻣﺖ ﺍﻟﺼﻼﺓ ، ﻗﺎﻝ : ﺃﻓﻌﻞ . ﻓﺄﻗﺒﻠﻮﺍ ﺑﻪ ﺇﻟﻰ ﺍﻟﻤﺪﻳﻨﺔ ، ﻓﻮﺍﻓﻮﺍ ﺭﺳﻮﻝ ﺍﻟﻠّﻪ ﺻﻠﻰ ﺍﻟﻠّﻪ ﻋﻠﻴﻪ ﻭﺳﻠﻢ ﻭﻫﻮ ﻓﻲ ﺻﻼﺓ ﺍﻟﻐﺪﺍﺓ ﻓﺎﺑﺘﺪﺭ ﻋﻤﺮ ﻭﺳﻠﻤﺎﻥ ﺍﻟﺼﻒ ﻓﻠﻤﺎ ﺳﻤﻊ ﻗﺮﺍﺀﺓ ﺍﻟﻨﺒﻲ ﺻﻠﻰ ﺍﻟﻠّﻪ ﻋﻠﻴﻪ ﻭﺳﻠﻢ ﺧﺮ ﻣﻐﺸﻴﺎً ﻋﻠﻴﻪ ﻓﻠﻢ ﺳﻤﻊ ﺍﻟﻨﺒﻲ ﺻﻠﻰ ﺍﻟﻠّﻪ ﻋﻠﻴﻪ ﻭﺳﻠﻢ ﻗﺎﻝ : ﻳﺎ ﻋﻤﺮ ﻭﻳﺎ ﺳﻠﻤﺎﻥ ﻣﺎ ﻓﻌﻞ ﺛﻌﻠﺒﺔ ، ﻗﺎﻻ : ﻫﻮ ﺫﺍ ﻳﺎ ﺭﺳﻮﻝ ﺍﻟﻠّﻪ ﻓﻘﺎﻡ ﺍﻟﻨﺒﻲ ﺻﻠﻰ ﺍﻟﻠّﻪ ﻋﻠﻴﻪ ﻭﺳﻠﻢ ﻗﺎﺋﻤﺎً ﻓﺤﺮﻛﻪ ﻓﺎﻧﺘﺒﻪ ﺻﻠﻰ ﺍﻟﻠّﻪ ﻓﺄﺧﺬ ﺭﺃﺳﻪ ﻓﻮﺿﻌﻪ ﻋﻠﻰ ﺣﺠﺮﻩ ﻓﺄﺯﺍﻝ ﺭﺃﺳﻪ ﻋﻦ ﺣﺠﺮ ﺍﻟﻨﺒﻲ ﻓﻘﺎﻝ : ﻟﻢ ﺃﺯﻟﺖ ﺭﺃﺳﻚ ﻋﻦ ﺣﺠﺮﻱ ﻗﺎﻝ : ﺇﻧﻪ ﻣﻶﻥ ﻣﻦ ، ﻓﺄﻣﺮ ﺑﻐﺴﻠﻪ ﻭﺗﻜﻔﻴﻨﻪ ، ﻓﻠﻤﺎ ﺻﻠﻰ ﻋﻠﻴﻪ ﺟﻌﻞ ﻳﻤﺸﻲ ﻋﻠﻰ ﺃﻃﺮﺍﻑ ﺃﻧﺎﻣﻠﻪ ﻓﻠﻤﺎ ﺩﻓﻨﻪ ﻗﻴﻞ ﻟﻪ : ﻳَﺎ ﺭَﺳُﻮﻝَ ﺍﻟﻠّﻪ ﺭﺃﻳﻨﺎﻙ ﺗﻤﺸﻲ ﻋﻠﻰ ﺃﻃﺮﺍﻑ ﺃﻧﺎﻣﻠﻚ ، ﻗﺎﻝ : ﻭﺍﻟﺬﻱ ﺑﻌﺜﻨﻲ ﺑﺎﻟﺤﻖ ﻣﺎﻗﺪﺭﺕ ﺃﻥ ﺃﺿﻊ ﻗﺪﻣﻲ ﻋﻠﻰ ﺍﻷﺭﺽ ﻣﻦ ﻛﺜﺮﺓ ﺃﺟﻨﺤﺔ ﻣﻦ ﻧﺰﻝ ﻣﻦ ﺍﻟﻤﻼﺋﻜﺔ ﻟﺘﺸﻴﻌﻪ .
ஸஃலபா என்ற அன்ஸாரி ஸஹாபி ஒருவர்.நபி சல் அவர்களின் செய்தி தொடர்பாளர்.அவர்களை நபி ஸல் அவர்கள் ஒரு தேவைக்காக அனுப்பி வைக்கிறார்கள்.ஒரு அன்ஸாரிப்பெண் குளிக்கும் காட்சி எதார்த்தமாக இவர்களின் கண்ணில் பட்டுவிட்டது.மீ
ண்டும் தங்களின் பார்வையை அப்பக்கமாக திருப்பி பார்த்துவிடுகிறார்.அவ்வளவு தான் அச்சம் பிடித்துக்கொ ள்கிறது.அல்லாஹ் என்மீது கோபம் கொண்டு வஹி ஏதும் இறக்கிவிடுவா னோ என்ற பயத்தில் மலையை நோக்கி ஓடுகிறார்.
நாற்பது தினங்களுக்கு பின்னால் ஒரு நாள் ஜிப்ரயீல அலை அவர்கள் நபி ஸல் அவர்களை சந்தித்து அல்லாஹ்வின் ஸலாமை எடுத்துச்சொல்லி விட்டு உங்களில் ஒருவர் தவ்பாவை தேடி நரகை விட்டும் பாதுகாவல் தேடி மலை உச்சியிலிர்ந்து கதறுகிறார் என்ற செய்தியை அல்லாஹ் உங்களுக்கு எத்திவைக்கச்சொன்னான் என்றார்கள்.
உடனே நபி ஸல் அவர்கள் தம் தோழர்களில் உமர் ரலி,ஸல்மான் ரலி ஆகிய இருவரையும் அனுப்பி வைத்து ஸஃலபாவை கண்டுபிடித்து தன்னிடம் அழைத்து வரச்சொன்னார்கள்
.அவ்விருவரும் மதீனாவின் தெருக்களில் எல்லாம் தேடி அலைந்து இறுதியில் மலையடிவாரத்தில் ஆடு மேய்க்கும் இடையனிடம் விசாரித்தார்கள்.
அந்த இடையன்,நரகத்தை விட்டும் பாதுகாப்பு தேடுகிற அந்த இளைஞரையா நீங்கள் தேடுகிறீர்கள்?எ
ன்றதும்-அவர் நரகை விட்டும் பாதுகாப்பு தேடுகிறவர் என்று நீர் எப்படி தெரிந்து கொண்டீர் என அந்த இரு ஸஹாபாக்களும் கேட்டபோது-
நடுஇரவில் மலையிலிருந்து இறங்கி வந்து அழுதவராக துஆச்செய்ய பார்த்திருக்கிறேன் என்று பதில் கூறினார்.
ஒருவழியாக உமர் ரலி அவர்கள் இரவு நேரத்தில் மறைந்திருந்து அவருக்காக காத்திருக்கிறார்கள்.அவர் மலயிலிருந்து கீழே இறங்கியதும் அவரை பிடித்து விடுகிறார்கள்.
அப்போது அவர்,நரகிலிருந்து நான் தப்பிக்க முடியுமா?என்று கேட்கிறார்கள். அதற்கு உமர் ரலி ஆம் நீ நரகிலிருந்து பாதுகாக்கப்படுவாய் என்றார்கள்.
உமரே!நான் செய்த பாவத்தை பற்றி நபிக்கு தெரிந்து விட்டதா? என்று கேட்டார்கள்.அதைபற்றி எனக்கு தெரியாது,உங்களை தேடி கண்டுபிடித்து கொண்டுவரச்சொல்ல
ி பெருமானார் உத்தரவிட்டார்கள
்.என்று உமர் ரலி அவர்கள் கூறியதும்-நாயத்தை பார்க்க எனக்கு வெட்கமாக இருக்கிறது,எனவே நபி ஸல் தொழுதுகொண்டிருக்கும்போது என்னை அங்கு அழைத்துச்செல்லு
ங்கள்.என்றார்கள்.
நபி ஸல் அவர்கள் தொழுதுகொண்டிருக்கும்போது பின்னால் சேர்ந்துகொண்ட அவர்கள் தொழுகையின் இடையில் மயக்கமுற்று விழுந்து விட்டார்கள். தொழுகையை நிறைவு செய்த நபி ஸல் அவர்கள் அவரின் தலையை தூக்கி தன் தொடையில் வைத்தபோது –மயக்கம் தெளிந்த அந்தஸஹாபி தன் தலையை கீழே வைக்கிறார்கள்.அ
ல்லாஹ்வின் தூதரே உங்களின் முபாரக்கான மடியில் தலைவைக்கும் தகுதி எனக்கு இல்லை நான் பெரும்பாவி என்றார்கள்.
இறுதியில் அந்த பாவத்தை நினைத்து அவர்களின் ரூஹும் பிரிந்து விடுகிறது.
அவரை குளிப்பாட்டி,கபன் செய்து தொழவைத்து அடக்கம் செய்துமுடித்த நபி ஸல் அவர்கள், இந்த ஸஹாபியின் ஜனாஸாவில் ஏராளமான மலக்குகள் கலந்துகொண்டார்கள்.என்று
இந்த செய்தி பல நூலில் வருது
உதாரணம் இமாம் அபூ நயீம் மஃரிபது ஸஹாபா:1/498 - 1410
வருகிறது இந்த செய்தியின் அறிவிப்பாளர் தொடர்👇
من طريق عن منصور بن عمار ثنا أبي عن المنكدر بن محمد بن المنكدر عن أبيه عن جابر بن عبدالله –رضي الله عنهما- به.
இந்த அறிவிப்பாளர் வரிசையில்
மன்சூர் பின் அமார் என்பவார் பலவீனமானவர்
منصور بن عمار
قال أبو حاتم : ليس بالقوي وقال ابن عدي: منكر الحديث .
ஆபூ ஹாதம் இவரை பலமானவர் இல்லை என்று கூறுகிறார்
இமாம் இப்னு அதீ இவரை பலவீனமானவர் என்று கூறிவுள்ளார் இன்னும் பல இமாம்கள் விமர்சனம் செய்துள்ளார்கள்
மற்றோர் அறிவிப்பாளர்
முன்கதிர் பின் முஹ்ம்மத் என்பவரும் பலவீனமானவர் என்று
அபூ ஸுர்ஆ,அபூ ஹாதம்,நஸாயீ,இப்னு ஹிப்பான் போன்றோர்கள் விமர்சனம் செய்துள்ளார்கள்
தஹ்தீபுல் காமில்: 28/562
இப்னு செய்யத்
நபிதோழர்களில் ஸஃலபா இப்னு அப்துர்ரஹ்மான்.
ﻋﻦ ﺟﺎﺑﺮ : ﺃﻥ ﻓﺘﻰ ﻣﻦ ﺍﻷﻧﺼﺎﺭ ﻳﻘﺎﻝ ﻟﻪ ﺛﻌﻠﺒﺔ ﺑﻦ ﻋﺒﺪﺍﻟﺮﺣﻤﻦ ﺃﺳﻠﻢ ، ﻭﻛﺎﻥ ﻳﺨﺪﻡ ﺍﻟﻨﺒﻲ ﺻﻠﻰ ﺍﻟﻠّﻪ ﻋﻠﻴﻪ ﻭﺳﻠﻢ ، ﻓﺒﻌﺜﻪ ﻓﻲ ﺣﺎﺟﺔ ، ﻓﻤﺮ ﺑﺒﺎﺏ ﺭﺟﻞ ﻣﻦ ﺍﻷﻧﺼﺎﺭ ، ﻓﺮﺃﻯ ﺍﻣﺮﺃﺓ ﺍﻷﻧﺼﺎﺭﻱ ﺗﻐﺘﺴﻞ ﻓﻜﺮﺭ ﺇﻟﻴﻬﺎ ﺍﻟﻨﻈﺮ ، ﻭﺧﺎﻑ ﺃﻥ ﻳﻨﺰﻝ ﺍﻟﻮﺣﻲ ، ﻓﺨﺮﺝ ﻫﺎﺭﺑﺎً ﻋﻠﻰ ﻭﺟﻬﻪ ، ﻓﺄﺗﻰ ﺟﺒﺎﻻ ﺑﻴﻦ ﻣﻜﺔ ﻭﺍﻟﻤﺪﻳﻨﺔ ، ﻓﻮﺟﻠﻬﺎ ﻓﻔﻘﺪﻩ ﺍﻟﻨﺒﻲ ﺻﻠﻰ ﺍﻟﻠّﻪ ﻋﻠﻴﻪ ﻭﺳﻠﻢ ﺃﺭﺑﻌﻴﻦ ﻳﻮﻣﺎً ، ﻭﻫﻲ ﺍﻷﻳﺎﻡ ﺍﻟﺘﻲ ﻗﺎﻟﻮﺍ : ﻭﺩﻋﻪ ﺭﺑﻪ ﻭﻗﻠﻰ ، ﺛﻢ ﺃﻥ ﺟﺒﺮﻳﻞ ﻋﻠﻴﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ﻧﺰﻝ ﻋﻠﻰ ﺍﻟﻨﺒﻲ ﺻﻠﻰ ﺍﻟﻠّﻪ ﻋﻠﻴﻪ ﻭﺳﻠﻢ ﻓﻘﺎﻝ : ﻳﺎ ﻣﺤﻤﺪ ﺇﻥ ﺭﺑﻚ ﻳﻘﺮﺋﻚ ﺍﻟﺴﻼﻡ ﻭﻳﻘﻮﻝ : ﺇﻥ ﺍﻟﻬﺎﺭﺏ ﻣﻦ ﺃﻣﺘﻚ
ﺑﻴﻦ ﻫﺬﻩ ﺍﻟﺠﺒﺎﻝ ﻳﺘﻌﻮﺫ ﺑﻲ ﻣﻦ ﻧﺎﺭﻱ ﻓﻘﺎﻝ ﺍﻟﻨﺒﻲ ﺻﻠﻰ ﺍﻟﻠّﻪ ﻋﻠﻴﻪ ﻭﺳﻠﻢ : ﻳﺎ ﻋﻤﺮ ، ﻭﻳﺎ ﺳﻠﻤﺎﻥ ﺍﻧﻄﻠﻘﺎ ﻓﺄﺗﻴﺎﻧﻲ ﺑﺜﻌﻠﺒﺔ ﺑﻦ ﻋﺒﺪﺍﻟﺮﺣﻤﻦ ﻓﺨﺮﺟﺎ ﻓﻲ ﺃﻧﻘﺎﺏ ﺍﻟﻤﺪﻳﻨﺔ ، ﻓﻠﻘﻴﺎ ﺭﺍﻋﻴﺎً ﻣﻦ ﺭﻋﺎﺓ ﺍﻟﻤﺪﻳﻨﺔ ﻳﻘﺎﻝ ﻟﻪ : ﺫﻓﺎﻓﺔ ﻓﻘﺎﻝ ﻋﻤﺮ ﻟﻪ : ﻳﺎ ﺫﻓﺎﻓﺔ ﻫﻞ ﻟﻚ ﻋﻠﻢ ﺑﺸﺎﺏ ﺑﻴﻦ ﻫﺬﻩ ﺍﻟﺠﺒﺎﻝ ﻳﻘﺎﻝ ﻟﻪ ﺛﻌﻠﺒﺔ ﺑﻦ ﻋﺒﺪﺍﻟﺮﺣﻤﻦ ، ﻓﻘﺎﻝ ﻟﻪ ﺫﻓﺎﻓﺔ : ﻟﻌﻠﻚ ﺗﺮﻳﺪ ﺍﻟﻬﺎﺭﺏ ﻣﻦ ﺟﻬﻨﻢ ، ﻓﻘﺎﻝ ﻟﻪ ﻋﻤﺮ : ﻭﻣﺎ ﻋﻠﻤﻚ ﺃﻧﻪ ﻫﺎﺭﺏ ﻣﻦ ﺟﻬﻨﻢ ، ﻗﺎﻝ : ﻷﻧﻪ ﺇﺫﺍ ﻛﺎﻥ ﺟﻮﻑ ﺍﻟﻠﻴﻞ ﺧﺮﺝ ﻋﻠﻴﻨﺎ ﻣﻦ ﻫﺬﻩ ﺍﻟﺠﺒﺎﻝ ﻭﺍﺿﻌﺎً ﻳﺪﻩ ﻋﻠﻰ ﺭﺃﺳﻪ ﻭﻫﻮ ﻳﻨﺎﺩﻱ ﻳﺎﻟﻴﺘﻚ ﻗﺒﻀﺖ ﺭﻭﺣﻲ ﻓﻲ ﺍﻷﺭﻭﺍﺡ ، ﻭﺟﺴﺪﻱ ﻓﻲ ﺍﻷﺟﺴﺎﺩ ﻟﻢ ﺗﺠﺮﺩﻧﻲ ﻟﻔﺼﻞ ﺍﻟﻘﻀﺎﺀ ﻓﻐﺪﺍ ﻋﻠﻴﻪ ﻋﻤﺮ ﻓﺎﺣﺘﻀﻨﻪ ﻓﻘﺎﻝ ﻟﻪ : ﺍﻷﻣﺎﻥ ﺍﻟﺨﻼﺹ ﻣﻦ ﺍﻟﻨﺎﺭ ، ﻓﻘﺎﻝ ﻟﻪ : ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﺍﻟﺨﻄﺎﺏ ! ﻗﺎﻝ : ﻧﻌﻢ . ﻓﻘﺎﻝ ﻟﻪ : ﻳﺎ ﻋﻤﺮ ؛ ﻫﻞ ﻋﻠﻢ ﺭﺳﻮﻝ ﺍﻟﻠّﻪ ﺻﻠﻰ ﺍﻟﻠّﻪ ﻋﻠﻴﻪ ﻭﺳﻠﻢ ﺑﺬﻧﺒﻲ ؟ ﻓﻘﺎﻝ : ﻻ ﻋﻠﻢ ﻟﻲ ﺃﻧﻪ ﺫﻛﺮﻙ ﺑﺎﻷﻣﺲ ﻓﺄﺭﺳﻠﻨﻲ ﺃﻧﺎ ﻭﺳﻠﻤﺎﻥ ﻓﻲ ﻃﻠﺒﻚ ، ﻓﻘﺎﻝ : ﻳﺎ ﻋﻤﺮ ﻻ ﺗﺪﺧﻠﻨﻲ ﻋﻠﻴﻪ ﺇﻻ ﻭﻫﻮ ﻳﺼﻠﻲ ، ﺇﺫ ﺑﻼﻝ ﻳﻘﻮﻝ : ﻗﺪ ﻗﺎﻣﺖ ﺍﻟﺼﻼﺓ ، ﻗﺎﻝ : ﺃﻓﻌﻞ . ﻓﺄﻗﺒﻠﻮﺍ ﺑﻪ ﺇﻟﻰ ﺍﻟﻤﺪﻳﻨﺔ ، ﻓﻮﺍﻓﻮﺍ ﺭﺳﻮﻝ ﺍﻟﻠّﻪ ﺻﻠﻰ ﺍﻟﻠّﻪ ﻋﻠﻴﻪ ﻭﺳﻠﻢ ﻭﻫﻮ ﻓﻲ ﺻﻼﺓ ﺍﻟﻐﺪﺍﺓ ﻓﺎﺑﺘﺪﺭ ﻋﻤﺮ ﻭﺳﻠﻤﺎﻥ ﺍﻟﺼﻒ ﻓﻠﻤﺎ ﺳﻤﻊ ﻗﺮﺍﺀﺓ ﺍﻟﻨﺒﻲ ﺻﻠﻰ ﺍﻟﻠّﻪ ﻋﻠﻴﻪ ﻭﺳﻠﻢ ﺧﺮ ﻣﻐﺸﻴﺎً ﻋﻠﻴﻪ ﻓﻠﻢ ﺳﻤﻊ ﺍﻟﻨﺒﻲ ﺻﻠﻰ ﺍﻟﻠّﻪ ﻋﻠﻴﻪ ﻭﺳﻠﻢ ﻗﺎﻝ : ﻳﺎ ﻋﻤﺮ ﻭﻳﺎ ﺳﻠﻤﺎﻥ ﻣﺎ ﻓﻌﻞ ﺛﻌﻠﺒﺔ ، ﻗﺎﻻ : ﻫﻮ ﺫﺍ ﻳﺎ ﺭﺳﻮﻝ ﺍﻟﻠّﻪ ﻓﻘﺎﻡ ﺍﻟﻨﺒﻲ ﺻﻠﻰ ﺍﻟﻠّﻪ ﻋﻠﻴﻪ ﻭﺳﻠﻢ ﻗﺎﺋﻤﺎً ﻓﺤﺮﻛﻪ ﻓﺎﻧﺘﺒﻪ ﺻﻠﻰ ﺍﻟﻠّﻪ ﻓﺄﺧﺬ ﺭﺃﺳﻪ ﻓﻮﺿﻌﻪ ﻋﻠﻰ ﺣﺠﺮﻩ ﻓﺄﺯﺍﻝ ﺭﺃﺳﻪ ﻋﻦ ﺣﺠﺮ ﺍﻟﻨﺒﻲ ﻓﻘﺎﻝ : ﻟﻢ ﺃﺯﻟﺖ ﺭﺃﺳﻚ ﻋﻦ ﺣﺠﺮﻱ ﻗﺎﻝ : ﺇﻧﻪ ﻣﻶﻥ ﻣﻦ ، ﻓﺄﻣﺮ ﺑﻐﺴﻠﻪ ﻭﺗﻜﻔﻴﻨﻪ ، ﻓﻠﻤﺎ ﺻﻠﻰ ﻋﻠﻴﻪ ﺟﻌﻞ ﻳﻤﺸﻲ ﻋﻠﻰ ﺃﻃﺮﺍﻑ ﺃﻧﺎﻣﻠﻪ ﻓﻠﻤﺎ ﺩﻓﻨﻪ ﻗﻴﻞ ﻟﻪ : ﻳَﺎ ﺭَﺳُﻮﻝَ ﺍﻟﻠّﻪ ﺭﺃﻳﻨﺎﻙ ﺗﻤﺸﻲ ﻋﻠﻰ ﺃﻃﺮﺍﻑ ﺃﻧﺎﻣﻠﻚ ، ﻗﺎﻝ : ﻭﺍﻟﺬﻱ ﺑﻌﺜﻨﻲ ﺑﺎﻟﺤﻖ ﻣﺎﻗﺪﺭﺕ ﺃﻥ ﺃﺿﻊ ﻗﺪﻣﻲ ﻋﻠﻰ ﺍﻷﺭﺽ ﻣﻦ ﻛﺜﺮﺓ ﺃﺟﻨﺤﺔ ﻣﻦ ﻧﺰﻝ ﻣﻦ ﺍﻟﻤﻼﺋﻜﺔ ﻟﺘﺸﻴﻌﻪ .
ஸஃலபா என்ற அன்ஸாரி ஸஹாபி ஒருவர்.நபி சல் அவர்களின் செய்தி தொடர்பாளர்.அவர்களை நபி ஸல் அவர்கள் ஒரு தேவைக்காக அனுப்பி வைக்கிறார்கள்.ஒரு அன்ஸாரிப்பெண் குளிக்கும் காட்சி எதார்த்தமாக இவர்களின் கண்ணில் பட்டுவிட்டது.மீ
ண்டும் தங்களின் பார்வையை அப்பக்கமாக திருப்பி பார்த்துவிடுகிறார்.அவ்வளவு தான் அச்சம் பிடித்துக்கொ ள்கிறது.அல்லாஹ் என்மீது கோபம் கொண்டு வஹி ஏதும் இறக்கிவிடுவா னோ என்ற பயத்தில் மலையை நோக்கி ஓடுகிறார்.
நாற்பது தினங்களுக்கு பின்னால் ஒரு நாள் ஜிப்ரயீல அலை அவர்கள் நபி ஸல் அவர்களை சந்தித்து அல்லாஹ்வின் ஸலாமை எடுத்துச்சொல்லி விட்டு உங்களில் ஒருவர் தவ்பாவை தேடி நரகை விட்டும் பாதுகாவல் தேடி மலை உச்சியிலிர்ந்து கதறுகிறார் என்ற செய்தியை அல்லாஹ் உங்களுக்கு எத்திவைக்கச்சொன்னான் என்றார்கள்.
உடனே நபி ஸல் அவர்கள் தம் தோழர்களில் உமர் ரலி,ஸல்மான் ரலி ஆகிய இருவரையும் அனுப்பி வைத்து ஸஃலபாவை கண்டுபிடித்து தன்னிடம் அழைத்து வரச்சொன்னார்கள்
.அவ்விருவரும் மதீனாவின் தெருக்களில் எல்லாம் தேடி அலைந்து இறுதியில் மலையடிவாரத்தில் ஆடு மேய்க்கும் இடையனிடம் விசாரித்தார்கள்.
அந்த இடையன்,நரகத்தை விட்டும் பாதுகாப்பு தேடுகிற அந்த இளைஞரையா நீங்கள் தேடுகிறீர்கள்?எ
ன்றதும்-அவர் நரகை விட்டும் பாதுகாப்பு தேடுகிறவர் என்று நீர் எப்படி தெரிந்து கொண்டீர் என அந்த இரு ஸஹாபாக்களும் கேட்டபோது-
நடுஇரவில் மலையிலிருந்து இறங்கி வந்து அழுதவராக துஆச்செய்ய பார்த்திருக்கிறேன் என்று பதில் கூறினார்.
ஒருவழியாக உமர் ரலி அவர்கள் இரவு நேரத்தில் மறைந்திருந்து அவருக்காக காத்திருக்கிறார்கள்.அவர் மலயிலிருந்து கீழே இறங்கியதும் அவரை பிடித்து விடுகிறார்கள்.
அப்போது அவர்,நரகிலிருந்து நான் தப்பிக்க முடியுமா?என்று கேட்கிறார்கள். அதற்கு உமர் ரலி ஆம் நீ நரகிலிருந்து பாதுகாக்கப்படுவாய் என்றார்கள்.
உமரே!நான் செய்த பாவத்தை பற்றி நபிக்கு தெரிந்து விட்டதா? என்று கேட்டார்கள்.அதைபற்றி எனக்கு தெரியாது,உங்களை தேடி கண்டுபிடித்து கொண்டுவரச்சொல்ல
ி பெருமானார் உத்தரவிட்டார்கள
்.என்று உமர் ரலி அவர்கள் கூறியதும்-நாயத்தை பார்க்க எனக்கு வெட்கமாக இருக்கிறது,எனவே நபி ஸல் தொழுதுகொண்டிருக்கும்போது என்னை அங்கு அழைத்துச்செல்லு
ங்கள்.என்றார்கள்.
நபி ஸல் அவர்கள் தொழுதுகொண்டிருக்கும்போது பின்னால் சேர்ந்துகொண்ட அவர்கள் தொழுகையின் இடையில் மயக்கமுற்று விழுந்து விட்டார்கள். தொழுகையை நிறைவு செய்த நபி ஸல் அவர்கள் அவரின் தலையை தூக்கி தன் தொடையில் வைத்தபோது –மயக்கம் தெளிந்த அந்தஸஹாபி தன் தலையை கீழே வைக்கிறார்கள்.அ
ல்லாஹ்வின் தூதரே உங்களின் முபாரக்கான மடியில் தலைவைக்கும் தகுதி எனக்கு இல்லை நான் பெரும்பாவி என்றார்கள்.
இறுதியில் அந்த பாவத்தை நினைத்து அவர்களின் ரூஹும் பிரிந்து விடுகிறது.
அவரை குளிப்பாட்டி,கபன் செய்து தொழவைத்து அடக்கம் செய்துமுடித்த நபி ஸல் அவர்கள், இந்த ஸஹாபியின் ஜனாஸாவில் ஏராளமான மலக்குகள் கலந்துகொண்டார்கள்.என்று
இந்த செய்தி பல நூலில் வருது
உதாரணம் இமாம் அபூ நயீம் மஃரிபது ஸஹாபா:1/498 - 1410
வருகிறது இந்த செய்தியின் அறிவிப்பாளர் தொடர்👇
من طريق عن منصور بن عمار ثنا أبي عن المنكدر بن محمد بن المنكدر عن أبيه عن جابر بن عبدالله –رضي الله عنهما- به.
இந்த அறிவிப்பாளர் வரிசையில்
மன்சூர் பின் அமார் என்பவார் பலவீனமானவர்
منصور بن عمار
قال أبو حاتم : ليس بالقوي وقال ابن عدي: منكر الحديث .
ஆபூ ஹாதம் இவரை பலமானவர் இல்லை என்று கூறுகிறார்
இமாம் இப்னு அதீ இவரை பலவீனமானவர் என்று கூறிவுள்ளார் இன்னும் பல இமாம்கள் விமர்சனம் செய்துள்ளார்கள்
மற்றோர் அறிவிப்பாளர்
முன்கதிர் பின் முஹ்ம்மத் என்பவரும் பலவீனமானவர் என்று
அபூ ஸுர்ஆ,அபூ ஹாதம்,நஸாயீ,இப்னு ஹிப்பான் போன்றோர்கள் விமர்சனம் செய்துள்ளார்கள்
தஹ்தீபுல் காமில்: 28/562
இப்னு செய்யத்
Sunday, 15 April 2018
#பலவீனமான_ஹதீஸ்
حدثنا أبو النضر حدثنا أبو عقيل يعني الثقفي حدثنا مجالد بن سعيد عن عامر عن مسروق عن عائشة قالت حدث رسول الله صلى الله عليه وسلم نساءه ذات ليلة حديثا فقالت امرأة منهن يا رسول الله كان الحديث حديث خرافة فقال أتدرون ما خرافة إن خرافة كان رجلا من عذرة أسرته الجن في الجاهلية فمكث فيهن دهرا طويلا ثم ردوه إلى الإنس فكان يحدث الناس بما رأى فيهم من الأعاجيب فقال الناس حديث خرافة قال أبي أبو عقيل هذا ثقة اسمه عبد الله بن عقيل الثقفي
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்த செய்தி:
ஒரு நாள் இரவு நபி (ஸல்) அவர்கள் தம் குடும்பத்தவர்களோடு அமர்ந்திருக்கையில், (நம்புவதற்குக் கடினமான) ஒரு செய்தியைக் கூறினார்கள். அப்போது பெண்களுள் ஒருவர், “இந்தச் செய்தி ஃகுராஃபா கதைகளைப் போல் (நம்ப முடியாத கதை போல்) அல்லவா இருக்கிறது?” என்று நபியவர்களைப் பார்த்துக் கூறினார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், “ஃகுராஃபா பற்றிய உண்மைக் கதை என்னவென்று உமக்குத் தெரியுமா?” என்று கேட்டு விட்டுத் தொடர்ந்து கூறினார்கள்: “ஃகுராஃபா என்பது பனூ உத்ரா கோத்திரத்தைச் சேர்ந்த ஒரு மனிதரின் பெயர். அவரை ஒருமுறை ஜின்கள் கடத்திச் சென்று விட்டார்கள். கடத்திச் சென்ற ஜின்கள் அவரைச் சில காலம் தம்மோடு வைத்துக் கொண்டார்கள். பிறகு அவரை மீண்டும் மக்களிடம் விட்டு விட்டுச் சென்றார்கள். அங்கு (ஜின்களோடு) தங்கியிருந்த போது நடந்த பல விசித்திரமான நிகழ்வுகளைப் பற்றி அவர் மக்களுக்குக் கூறினார். மக்கள் அதைக் கேட்டு (நம்ப முடியாமல்) ஆச்சரியமடைந்தனர். இது முதல், ஆச்சரியப்படத்தக்க கதைகளுக்கெல்லாம் ஃகுராஃபாவின் கதைகள் என்று கூறுவதை மக்கள் பிற்காலத்தில் வழக்கமாக்கிக் கொண்டார்கள்.”
ஷமாஇல் முஹம்மதியா (திர்மிதி): பாடம் 38, ஹதீஸ் 252
மற்றும் முஸ்னத் அஹ்மத் : 24716 உள்ளன
இதுவும் போலியான செய்தியாகும். இச்செய்தியில் முஜாலித் என்ற அறிவிப்பாளர் இடம்பெறுகின்றார். இவரைப் பற்றி அறிஞர்கள் விமர்சனம் தெரிவித்துள்ளனர். யஹ்யா பின் சயீத் (ரஹ்) அவர்கள் முஜாலிதை பலவீனப்படுத்தியதாக இமாம் புஹாரி(ரஹ்) அவர்கள் கூறுகின்றார்கள். இமாம் இப்னு ஹிப்பான் 'முஜாலிதை ஆதாரமாக ஏற்கக் கூடாது'இமாம் அபூ ஹாதம் யஹ்யா பின் மயீன் ஆகீயோர்கள் விமர்சனம் செய்துள்ளார்கள் எனக் கூறுகின்றார். (பார்க்க: தஹ்தீபுத் தஹ்தீப் 10ம் பாகம் 41ம் பக்கம்)
حدثنا أبو النضر حدثنا أبو عقيل يعني الثقفي حدثنا مجالد بن سعيد عن عامر عن مسروق عن عائشة قالت حدث رسول الله صلى الله عليه وسلم نساءه ذات ليلة حديثا فقالت امرأة منهن يا رسول الله كان الحديث حديث خرافة فقال أتدرون ما خرافة إن خرافة كان رجلا من عذرة أسرته الجن في الجاهلية فمكث فيهن دهرا طويلا ثم ردوه إلى الإنس فكان يحدث الناس بما رأى فيهم من الأعاجيب فقال الناس حديث خرافة قال أبي أبو عقيل هذا ثقة اسمه عبد الله بن عقيل الثقفي
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்த செய்தி:
ஒரு நாள் இரவு நபி (ஸல்) அவர்கள் தம் குடும்பத்தவர்களோடு அமர்ந்திருக்கையில், (நம்புவதற்குக் கடினமான) ஒரு செய்தியைக் கூறினார்கள். அப்போது பெண்களுள் ஒருவர், “இந்தச் செய்தி ஃகுராஃபா கதைகளைப் போல் (நம்ப முடியாத கதை போல்) அல்லவா இருக்கிறது?” என்று நபியவர்களைப் பார்த்துக் கூறினார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், “ஃகுராஃபா பற்றிய உண்மைக் கதை என்னவென்று உமக்குத் தெரியுமா?” என்று கேட்டு விட்டுத் தொடர்ந்து கூறினார்கள்: “ஃகுராஃபா என்பது பனூ உத்ரா கோத்திரத்தைச் சேர்ந்த ஒரு மனிதரின் பெயர். அவரை ஒருமுறை ஜின்கள் கடத்திச் சென்று விட்டார்கள். கடத்திச் சென்ற ஜின்கள் அவரைச் சில காலம் தம்மோடு வைத்துக் கொண்டார்கள். பிறகு அவரை மீண்டும் மக்களிடம் விட்டு விட்டுச் சென்றார்கள். அங்கு (ஜின்களோடு) தங்கியிருந்த போது நடந்த பல விசித்திரமான நிகழ்வுகளைப் பற்றி அவர் மக்களுக்குக் கூறினார். மக்கள் அதைக் கேட்டு (நம்ப முடியாமல்) ஆச்சரியமடைந்தனர். இது முதல், ஆச்சரியப்படத்தக்க கதைகளுக்கெல்லாம் ஃகுராஃபாவின் கதைகள் என்று கூறுவதை மக்கள் பிற்காலத்தில் வழக்கமாக்கிக் கொண்டார்கள்.”
ஷமாஇல் முஹம்மதியா (திர்மிதி): பாடம் 38, ஹதீஸ் 252
மற்றும் முஸ்னத் அஹ்மத் : 24716 உள்ளன
இதுவும் போலியான செய்தியாகும். இச்செய்தியில் முஜாலித் என்ற அறிவிப்பாளர் இடம்பெறுகின்றார். இவரைப் பற்றி அறிஞர்கள் விமர்சனம் தெரிவித்துள்ளனர். யஹ்யா பின் சயீத் (ரஹ்) அவர்கள் முஜாலிதை பலவீனப்படுத்தியதாக இமாம் புஹாரி(ரஹ்) அவர்கள் கூறுகின்றார்கள். இமாம் இப்னு ஹிப்பான் 'முஜாலிதை ஆதாரமாக ஏற்கக் கூடாது'இமாம் அபூ ஹாதம் யஹ்யா பின் மயீன் ஆகீயோர்கள் விமர்சனம் செய்துள்ளார்கள் எனக் கூறுகின்றார். (பார்க்க: தஹ்தீபுத் தஹ்தீப் 10ம் பாகம் 41ம் பக்கம்)
Friday, 13 April 2018
هل يصح هذا فقال له الرسول الكريم: يا علي، البائع جبريل و المشتري ميكائيل، حكى أن عليا كرم الله وجهه مكث هو وزوجته السيدة فاطمة رضي الله عنها وأولادها ׃ الحسن و الحسين و الحارث ثلاثة أيام لم يتذوقوا فيها طعام. وكان للسيدة فاطمة إزار (شال) فأعطته عليا ليبيعه، ويشتري بثمنه طعاما. فأخذه سيدنا علي. وباعه بستة دراهم. وحينما كان علي ذاهبا ليشتري طعاما قابله بعض الفقراء، فتألم لحالهم، وتصدق عليهم بالدراهم الستة التي معه، وهى ثمن الإزار(الشال) الذي باعه وفي أثناء ذهابه إلي بيته، لقيه جبريل عليه السلام في صورة إنسان ومعه ناقة من الجنة، فقال له: يا أبا الحسن اشتر منى هده الناقة. فقال له علي: ليس معي ثمنها، ولا يمكنني شراؤها. قال البائع: يمكنك أن تشتريها، وتدفع ثمنها فيما بعد. فسأله علي: بكم تبيعها ؟ قال البائع: بمائة درهم فرضي علي، وقبل شراءها منه بدلك الثمن المؤجل ، و اخدها، ودهب . فقابله ميكائيل علي صورة رجل أعرابي وسأله: هل تبيع هده الناقة يا أبا الحسين ؟ قال علي: نعم، أبيعها؟ قال: بكم اشتريتها أجاب علي: اشتريتها بمائة درهم. قال ميكائيل: أنا اقبل شراؤها منك بمائة وستين درهما، فيكون ربحك ستين درهما. فباعها علي له بدلك الثمن، ودفع له المشتري مائة وستين درهما. فأخذها علي، ومشي إلى بيته، فلقيه في الطريق البائع الأول وهو جبريل، فسأله هل بعت الناقة يا أبا الحسن ؟ أجاب علي: نعم، بعتها. قال جبريل: أعطني حقي. فدفع له المائة درهم، وبقي معه ستون درهما. فدهب بها إلى بيته، ووضعها بين يدي السيدة فاطمة رضي الله عنها. فسألته من أين لك هدا المال ! أجاب علي تصدقت بستة دراهم على قوم الفقراء، فأعطاني الله ستين درهما، فكان ربح كل درهم عشرة دراهم. ثم قابل علي الرسول صلى الله عليه و سلم..
ஒரு சமயம் ஹஸ்ரத் பாத்திமா (ரலி) அவர்களும், அவர்களின் குடும்பத்தினரும் மூன்று நாட்கள்வரை தொடர்ந்து எதுவும் சாப்பிடாமல் பட்டினியாக இருந்தார்கள்.
குடும்பத்தின் பசி, பட்டினி பொறுக்க முடியாமல் தங்களின் பிரியமான புதுத்துணியொன்றை தனது அருமைக் கணவர் ஹஜ்ரத் அலி (ரலி) அவர்களிடம் கொடுத்து இத்துணியை விற்றுப் பணம் கொண்டு வாருங்கள் என்று சொன்னார்கள்.
மனைவி கொடுத்த துணியை கடைத் தெருவுக்கு கொண்டு போய் ஆறு திர்ஹம்களுக்கு விற்றார்கள். ஆனால் அந்த ஆறு திர்ஹம்களையும் வாங்கி வரும் பொழுது சில ஏழைகள் ஹஜ்ரத் அலியிடம் ஏதாவது தாருங்கள் என்று கேட்ட போது அப்படியே தர்மம் செய்து விட்டு வீடு திரும்பிக் கொண்டிருந்தார்கள். வழியில் ஒரு மனிதர் ஒரு ஒட்டகத்தை பிடித்துக் கொண்டு வந்து கொண்டிருந்தார்.
ஹஜ்ரத் அலி (ரலி) அவர்களைப் பார்த்தவுடன் அபுல் ஹஸன் அவர்களே! இந்த ஒட்டகத்தை வாங்கிக் கொள்கிaர்களா? என்று கேட்டார்கள்.
இந்த ஒட்டகத்தை வாங்க என்னிடம் பணம்இல்லையே’ என்று ஹஜ்ரத் அலி (ரலி) சொன்னபோது பரவாயில்லை. இதனை தவணை முறையில் உமக்கு விற்பனை செய்கிறேன். பணத்தைப் பிறகு தரலாம். அது பற்றி கவலை இல்லை என்றார்.
உடனே நூறு திர்ஹம்கள் விலை பேசி அந்த ஒட்டகத்தை வாங்கிக் கொண்டு சென்றார்கள். சிறிதுதூரம் தான் சென்றிருப்பார்கள். மற்றொரு அரபி அங்கு வந்து அபுல் ஹஸன் அவர்களே இந்த ஒட்டகத்தை விற்பனை செய்கின்aர்களா? என்று வினவினார்.
ஆச்சரியப்பட்ட அலி (ரலி) அவர்கள் இதை நான் நூறு திர்ஹம்களுக்கு வாங்கினேன். நீர் எவ்வளவு தருவாய்? என்று கேட்டார்கள். அப்படியா, நான் இந்த ஒட்டகத்தை 160 திர்ஹம்களுக்கு வாங்கிக் கொள்கிறேன் என்று கூறினார். சரியென சம்மதித்து ஒட்டகத்தை ஒப்படைத்து 160 திர்ஹம்களைப் பெற்றுக் கொண்டார்கள்.
சிறிது தூரம் சந்தோஷமாக நடந்து கொண்டிருந்தார்கள். அப்பொழுது முதலில் ஒட்டகத்தை தவணை முறையில் கொடுத்தவர் அங்கு வந்தார். ‘அபுல் ஹஸன் அவர்களே! ஒட்டகத்தை விற்பனை செய்து வீட்டீரா? என்று வினவினார்.
ஆம் என அலி (ரலி) அவர்கள் கூறியதும் ‘அப்படியானால் வாக்குப்படி எனக்கு சேர வேண்டிய நூறு திர்ஹம்களைக் கொடுத்து விடுங்கள்’ என்று கேட்டார். உடனே ஹஜ்ரத் அலி (ரலி) அவர்கள் நூறு திர்ஹம்களை கொடுத்து விட்டு மீதி 60 திர்ஹம்களை எடுத்துக் கொண்டு போய் தனது அன்பு மனைவி பாத்திமா (ரலி) அவர்களிடம் கொடுத்தார்கள்.
ஆச்சரியப்பட்ட பாத்திமா (ரலி) அவர்கள் நான் கொடுத்த துணிக்கு இவ்வளவு பணம் எப்படிக் கிடைக்கும்? இவ்வளவு பணம் எப்படி உங்களுக்குக் கிடைத்தது? என்று வினவினார்கள்.
உங்கள் துணியை ஆறு திர்ஹம்களுக்குத்தான் விற்றேன். அதை அல்லாஹ்வுக்காக வியாபாரம் செய்தேன். அவன் ஒன்றுக்குப் பத்து இலாபமாகப் பெருக்கி 60 திர்ஹம்களை நமக்குத் தந்தான். என்று கூறி நடந்த நிகழ்ச்சியை சொல்லிக் காட்டினார்கள். பாத்திமா (ரலி) அவர்களுக்கு சந்தோஷம் தாங்க முடியவில்லை.
உடனே அலி (ரலி) அவர்கள் அருமை பெருமானார் (ஸல்) அவர்களிடம் சென்று நடந்த சம்பவங்களை எடுத்துச் சொன்னார்கள். இதைக் கேட்ட அண்ணல் நபி (ஸல்) அவர்கள் ‘அலியே உம்மிடம் ஒட்டகத்தை விற்றது யார் தெரியுமா? அவர்கள் ஹஜ்ரத் ஜிப்ரீல் (அலை) ஆவார்கள்.
உம்மிடமிருந்து ஒட்டகத்தை வாங்கியது யார் தெரியுமா? மீக்காயீல் (அலை) ஆவார்கள். இன்னும் கேட்டுக்கொள் அந்த ஒட்டகம்தான் கியாமத் நாளில் சொர்க்கத்தில் பாத்திமா (ரலி) அவர்களின் வாகனமாகும்’ எனக் கூறிவிட்டு அலியே! எவருக்கும் கொடுக்கப்படாத மூன்று சிறப்புகளை அல்லாஹ் உமக்கு வழங்கி உள்ளான்.
1. உம்முடைய மனைவி சுவனப் பெண்களின் தலைவி.
2. உம்முடைய இரண்டு மக்கள் ஹஸன், ஹுஸைன் (ரலி) சுவனத்து வாலிபர்களுக்கு தலைவர்கள்
3. உம்முடைய மாமனார் ரசூல் மார்களுக்கெல்லாம் தலைவர். ஆகையால் உமக்கு வழங்கப்பட்டுள்ள இந்தப் பாக்கியங்களுக்கு அல்லாஹ்வுக்கு நன்றியுடையவராக நீர் இருந்து வருவீராக! என்று மொழிந்தார்கள்
படித்ததை பகிர்வது நன்று
—-----------------
இந்த செய்தி நுஜ்ஹதுல் மஜாலிஸ் என்ற நூலில் 2/6 வருகிறது
👉 நுஜ்ஹதுல் மஜாலிஸ் என்பது கட்டுக் கதைகளின் தொகுப்பு இது ஹதீஸ் நூல் அல்ல.
ஒரு சமயம் ஹஸ்ரத் பாத்திமா (ரலி) அவர்களும், அவர்களின் குடும்பத்தினரும் மூன்று நாட்கள்வரை தொடர்ந்து எதுவும் சாப்பிடாமல் பட்டினியாக இருந்தார்கள்.
குடும்பத்தின் பசி, பட்டினி பொறுக்க முடியாமல் தங்களின் பிரியமான புதுத்துணியொன்றை தனது அருமைக் கணவர் ஹஜ்ரத் அலி (ரலி) அவர்களிடம் கொடுத்து இத்துணியை விற்றுப் பணம் கொண்டு வாருங்கள் என்று சொன்னார்கள்.
மனைவி கொடுத்த துணியை கடைத் தெருவுக்கு கொண்டு போய் ஆறு திர்ஹம்களுக்கு விற்றார்கள். ஆனால் அந்த ஆறு திர்ஹம்களையும் வாங்கி வரும் பொழுது சில ஏழைகள் ஹஜ்ரத் அலியிடம் ஏதாவது தாருங்கள் என்று கேட்ட போது அப்படியே தர்மம் செய்து விட்டு வீடு திரும்பிக் கொண்டிருந்தார்கள். வழியில் ஒரு மனிதர் ஒரு ஒட்டகத்தை பிடித்துக் கொண்டு வந்து கொண்டிருந்தார்.
ஹஜ்ரத் அலி (ரலி) அவர்களைப் பார்த்தவுடன் அபுல் ஹஸன் அவர்களே! இந்த ஒட்டகத்தை வாங்கிக் கொள்கிaர்களா? என்று கேட்டார்கள்.
இந்த ஒட்டகத்தை வாங்க என்னிடம் பணம்இல்லையே’ என்று ஹஜ்ரத் அலி (ரலி) சொன்னபோது பரவாயில்லை. இதனை தவணை முறையில் உமக்கு விற்பனை செய்கிறேன். பணத்தைப் பிறகு தரலாம். அது பற்றி கவலை இல்லை என்றார்.
உடனே நூறு திர்ஹம்கள் விலை பேசி அந்த ஒட்டகத்தை வாங்கிக் கொண்டு சென்றார்கள். சிறிதுதூரம் தான் சென்றிருப்பார்கள். மற்றொரு அரபி அங்கு வந்து அபுல் ஹஸன் அவர்களே இந்த ஒட்டகத்தை விற்பனை செய்கின்aர்களா? என்று வினவினார்.
ஆச்சரியப்பட்ட அலி (ரலி) அவர்கள் இதை நான் நூறு திர்ஹம்களுக்கு வாங்கினேன். நீர் எவ்வளவு தருவாய்? என்று கேட்டார்கள். அப்படியா, நான் இந்த ஒட்டகத்தை 160 திர்ஹம்களுக்கு வாங்கிக் கொள்கிறேன் என்று கூறினார். சரியென சம்மதித்து ஒட்டகத்தை ஒப்படைத்து 160 திர்ஹம்களைப் பெற்றுக் கொண்டார்கள்.
சிறிது தூரம் சந்தோஷமாக நடந்து கொண்டிருந்தார்கள். அப்பொழுது முதலில் ஒட்டகத்தை தவணை முறையில் கொடுத்தவர் அங்கு வந்தார். ‘அபுல் ஹஸன் அவர்களே! ஒட்டகத்தை விற்பனை செய்து வீட்டீரா? என்று வினவினார்.
ஆம் என அலி (ரலி) அவர்கள் கூறியதும் ‘அப்படியானால் வாக்குப்படி எனக்கு சேர வேண்டிய நூறு திர்ஹம்களைக் கொடுத்து விடுங்கள்’ என்று கேட்டார். உடனே ஹஜ்ரத் அலி (ரலி) அவர்கள் நூறு திர்ஹம்களை கொடுத்து விட்டு மீதி 60 திர்ஹம்களை எடுத்துக் கொண்டு போய் தனது அன்பு மனைவி பாத்திமா (ரலி) அவர்களிடம் கொடுத்தார்கள்.
ஆச்சரியப்பட்ட பாத்திமா (ரலி) அவர்கள் நான் கொடுத்த துணிக்கு இவ்வளவு பணம் எப்படிக் கிடைக்கும்? இவ்வளவு பணம் எப்படி உங்களுக்குக் கிடைத்தது? என்று வினவினார்கள்.
உங்கள் துணியை ஆறு திர்ஹம்களுக்குத்தான் விற்றேன். அதை அல்லாஹ்வுக்காக வியாபாரம் செய்தேன். அவன் ஒன்றுக்குப் பத்து இலாபமாகப் பெருக்கி 60 திர்ஹம்களை நமக்குத் தந்தான். என்று கூறி நடந்த நிகழ்ச்சியை சொல்லிக் காட்டினார்கள். பாத்திமா (ரலி) அவர்களுக்கு சந்தோஷம் தாங்க முடியவில்லை.
உடனே அலி (ரலி) அவர்கள் அருமை பெருமானார் (ஸல்) அவர்களிடம் சென்று நடந்த சம்பவங்களை எடுத்துச் சொன்னார்கள். இதைக் கேட்ட அண்ணல் நபி (ஸல்) அவர்கள் ‘அலியே உம்மிடம் ஒட்டகத்தை விற்றது யார் தெரியுமா? அவர்கள் ஹஜ்ரத் ஜிப்ரீல் (அலை) ஆவார்கள்.
உம்மிடமிருந்து ஒட்டகத்தை வாங்கியது யார் தெரியுமா? மீக்காயீல் (அலை) ஆவார்கள். இன்னும் கேட்டுக்கொள் அந்த ஒட்டகம்தான் கியாமத் நாளில் சொர்க்கத்தில் பாத்திமா (ரலி) அவர்களின் வாகனமாகும்’ எனக் கூறிவிட்டு அலியே! எவருக்கும் கொடுக்கப்படாத மூன்று சிறப்புகளை அல்லாஹ் உமக்கு வழங்கி உள்ளான்.
1. உம்முடைய மனைவி சுவனப் பெண்களின் தலைவி.
2. உம்முடைய இரண்டு மக்கள் ஹஸன், ஹுஸைன் (ரலி) சுவனத்து வாலிபர்களுக்கு தலைவர்கள்
3. உம்முடைய மாமனார் ரசூல் மார்களுக்கெல்லாம் தலைவர். ஆகையால் உமக்கு வழங்கப்பட்டுள்ள இந்தப் பாக்கியங்களுக்கு அல்லாஹ்வுக்கு நன்றியுடையவராக நீர் இருந்து வருவீராக! என்று மொழிந்தார்கள்
படித்ததை பகிர்வது நன்று
—-----------------
இந்த செய்தி நுஜ்ஹதுல் மஜாலிஸ் என்ற நூலில் 2/6 வருகிறது
👉 நுஜ்ஹதுல் மஜாலிஸ் என்பது கட்டுக் கதைகளின் தொகுப்பு இது ஹதீஸ் நூல் அல்ல.
Thursday, 12 April 2018
#பலவீனமான_செய்தி
وقال البيهقي في السنن الكبرى 15978- أَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ الْحَافِظُ وَأَبُو مُحَمَّدٍ : عُبَيْدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ مَهْدِىٍّ لَفْظًا قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ : مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَبِى طَالِبٍ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ بْنُ عَطَاءٍ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَبِى نَضْرَةَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِى لَيْلَى : أَنَّ رَجُلاً مِنْ قَوْمِهِ مِنَ الأَنْصَارِ خَرَجَ يُصَلِّى مَعَ قَوْمِهِ الْعِشَاءَ فَسَبَتْهُ الْجِنُّ فَفُقِدَ فَانْطَلَقَتِ امْرَأَتُهُ إِلَى عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِىَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَصَّتْ عَلَيْهِ الْقِصَّةَ فَسَأَلَ عَنْهُ عُمَرُ قَوْمَهُ فَقَالُوا : نَعَمْ خَرَجَ يُصَلِّى الْعِشَاءَ فَفُقِدَ فَأَمَرَهَا أَنْ تَرَبَّصَ أَرْبَعَ سِنِينَ فَلَمَّا مَضَتِ الأَرْبَعُ سِنِينَ أَتَتْهُ فَأَخْبَرَتْهُ فَسَأَلَ قَوْمَهَا فَقَالُوا نَعَمْ فَأَمَرَهَا أَنْ تَتَزَوَّجَ فَتَزَوَّجَتْ فَجَاءَ زَوْجُهَا يُخَاصِمُ فِى ذَلِكَ إِلَى عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِىَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ رَضِىَ اللَّهُ عَنْهُ : يَغِيبُ أَحَدُكُمُ الزَّمَانَ الطَّوِيلَ لاَ يَعْلَمُ أَهْلُهُ حَيَاتَهُ. فَقَالَ لَهُ : إِنَّ لِى عُذْرًا يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ. قَالَ : وَمَا عُذْرُكَ؟ قَالَ خَرَجْتُ أُصَلِّى الْعِشَاءَ فَسَبَتْنِى الْجِنُّ فَلَبِثْتُ فِيهِمْ زَمَانًا طَوِيلاً فَغَزَاهُمْ جِنٌّ مُؤْمِنُونَ أَوْ قَالَ مُسْلِمُونَ شَكَّ سَعِيدٌ فَقَاتَلُوهُمْ فَظَهَرُوا عَلَيْهِمْ فَسَبَوْا مِنْهُمْ سَبَايَا فَسَبَوْنِى فِيمَا سَبَوْا مِنْهُمْ فَقَالُوا نَرَاكَ رَجُلاً مُسْلِمًا وَلاَ يَحِلُّ لَنَا سَبْيَكَ فَخَيَّرُونِى بَيْنَ الْمُقَامِ وَبَيْنَ الَقُفُولِ إِلَى أَهْلِى فَاخْتَرْتُ الْقُفُولَ إِلَى أَهْلِى فَأَقْبَلُوا مَعِى أَمَّا بِاللَّيْلِ فَلَيْسَ يُحَدِّثُونِى وَأَمَّا بِالنَّهَارِ فَعِصَارُ رِيحٍ أَتْبَعُهَا. فَقَالَ لَهُ عُمَرُ رَضِىَ اللَّهُ عَنْهُ : فَمَا كَانَ طَعَامُكَ فِيهِمْ؟ قَالَ : الْفُولَ وَمَا لَمْ يُذْكَرِ اسْمُ اللَّهِ عَلَيْهِ. قَالَ : فَمَا كَانَ شَرَابُكَ فِيهِمْ؟ قَالَ : الْجَدَفَ. قَالَ قَتَادَةُ: وَالْجَدَفُ مَا لاَ يُخَمَّرُ مِنَ الشَّرَابِ. قَالَ : فَخَيَّرَهُ عُمَرُ رَضِىَ اللَّهُ عَنْهُ بَيْنَ الصَّدَاقِ وَبَيْنَ امْرَأَتِهِ.
அப்துர் ரஹ்மான் இப்னு அபூ லைலா அறிவித்த செய்தி:
(உமர் (ரழி) அவர்கள் கலீஃபாவாக இருந்த காலத்தில்) அன்ஸாரிகளைச் சேர்ந்த ஒரு மனிதர் ஒரு நாள் இரவு இஷா தொழுகைக்காக வீட்டை விட்டு வெளியேறிச் சென்றார். இவ்வாறு சென்றவரை சில ஜின்கள் கடத்திக் கொண்டு சென்று விட்டனர். அன்றிரவு அவர் வீடு திரும்பவேயில்லை. எல்லா இடங்களிலும் அவரைத் தேடிப் பார்த்து விட்டு, இறுதியில் அவரது மனைவி அமீருல் முஃமினீன் உமர் (ரழி) அவர்களிடம் சென்று, (தன் கணவர் தொலைந்து போனதைப் பற்றி) முறையிட்டாள்.
உடனே உமர் (ரழி) அவர்கள் அந்த மனிதரைப் பற்றி (வேறு பலரிடமும்) விசாரித்தார்கள். விசாரித்த அனைவரும், அந்த மனிதர் இஷா தொழுகைக்காக வீட்டை விட்டு வெளியேறியவர் வீடு திரும்பவில்லை என்றே சாட்சி கூறினார்கள். இறுதியில் உமர் (ரழி) அவர்கள் (இந்தப் பிரச்சினைக்குத் தீர்ப்புக் கூறும் போது) அந்தப் பெண்ணிடம் இன்னும் நான்கு வருடங்கள் அந்த மனிதர் திரும்பி வருவாரா என்று காத்திருக்குமாறு தீர்ப்புக் கூறினார்கள்.
நான்கு வருடங்கள் கடந்த பிறகு மீண்டும் அந்தப் பெண் உமர் (ரழி) அவர்களிடம் சென்று (தனது கணவர் இன்னும் திரும்பவில்லை என்று) கூறினாள். உடனே உமர் (ரழி) அவர்கள் (மீண்டும் மக்களிடம்) இது குறித்து விசாரிக்க, அவர்களும் அந்தப் பெண்ணின் கூற்றை உண்மைப் படுத்தினர். (தகவலை உறுதிப்படுத்திக் கொண்ட) உமர் (ரழி) அவர்கள் அந்தப் பெண் விரும்பினால் இப்போது வேறொரு திருமணம் செய்து கொள்ளலாம் என்று தீர்ப்பு வழங்கினார்கள். அவ்வாறே அந்தப் பெண்ணும் வேறொரு திருமணம் செய்து கொண்டாள்.
ஆனால், (நான்கு ஆண்டுகள் கழித்து, திருமணம் எல்லாம் முடிந்த பின்) அவளது பழைய கணவர் (தொலைந்து போனவர்) திரும்பி வந்ததும் பிரச்சினை ஏற்படவே, அவர் (தனது மனைவி இன்னொருவரைத் திருமணம் முடித்திருப்பதைக் குறித்து) உமர் (ரழி) அவர்களிடம் வந்து முறையிட்டார். அதற்கு உமர் (ரழி) அவர்கள், “உங்களில் ஒருவர் பல வருடங்கள் காணாமல் போய் விடுகிறார். அவரது குடும்பத்துக்கோ அவர் உயிரோடிருக்கிறாரா? இறந்து விட்டாரா என்பது கூட தெரியாது. (பிறகு தொலைந்து போனவர் திரும்பி வந்து நீதி கேட்கிறார்)” என்று கூறினார்கள். அதற்கு அந்த மனிதர் “முஃமின்களின் தலைவரே, எனது தலைமறைவுக்கு ஒரு நியாயமான காரணம் உள்ளது” என்று கூறினார். அதற்கு உமர் (ரழி) அவர்கள், “உமது காரணம் தான் என்ன?” என்று வினவினார்கள். அதற்கு அந்த மனிதர் பின்வருமாறு பதில் கூறினார்:
“ஒரு நாள் இரவு, இஷா தொழுகையை நிறைவேற்றும் நோக்கத்தோடு நான் வீட்டை விட்டு வெளியேறிச் சென்றேன். ஆனால், சில ஜின்கள் என்னைக் கைப்பற்றிக் கொண்டு சென்று விட்டனர். மேலும், நான் (சிறைக் கைதியைப் போல்) நீண்ட காலம் அவர்களுடன் தடுத்து வைக்கப் பட்டிருந்தேன். பிறகு சில முஃமினான ஜின்கள் (அல்லது முஸ்லிமான ஜின்கள்) – (அறிவிப்பாளர்களுள் ஒருவரான ஸஈத், சரியான வார்த்தை முஃமினா? அல்லது முஸ்லிமா? என்பது தனக்குச் சரியாக ஞாபகமில்லையென்று கூறினார்) இந்த ஜின்களுக்கு எதிராகத் தாக்குதல் நடத்தினர். இவர்களை வெற்றி கொண்ட அந்த நல்ல ஜின்கள், அனைவரையும் சிறைப் பிடித்தார்கள்.
சிறைப்பிடிக்கப் பட்டவர்களோடு இருந்த என்னைக் கண்டதும் அவர்கள், “நீங்கள் மனித இனத்தைச் சேர்ந்த ஒரு முஸ்லிமாக இருக்கிறீர்கள். உங்களைச் சிறைப்பிடித்து வைத்துக் கொள்வதற்கு எமக்கு அனுமதியில்லை.” என்று கூறினார்கள். பிறகு, நான் விரும்பினால் அவர்களோடு தொடர்ந்தும் இருக்கலாம்; அல்லது எனது குடும்பத்தாரிடம் திரும்பிச் செல்ல விரும்பினால், திரும்பிச் செல்லலாம் என்று கூறினார்கள். நான் எனது குடும்பத்தாரிடம் திரும்பிச் செல்ல வேண்டுமென்றேன். உடனே அவர்கள் என்னையும் கூட்டிக் கொண்டு புறப்பட்டார்கள். (பிரயாணத்தின் போது) இரவுப் பொழுதுகளில் அவர்களில் எவரும் என்னோடு ஒரு வார்த்தை கூட பேசவில்லை. ஆனால், பகல் பொழுதுகளில், நான் பின்தொடர்ந்து கொண்டே வரும் விதமாக ஒரு குச்சி (என்னை வழிநடத்திக் கொண்டே) இருந்தது.”
இந்தக் கதையைக் கேட்ட உமர் (ரழி) அவர்கள், “அவர்களோடு நீர் தங்கியிருந்த போது உமது உணவு என்னவாக இருந்தது?” என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அந்த மனிதர் “சிரமமான உணவாகவும், அல்லாஹ்வின் பெயர் கூறப்படாத உணவாகவுமே அது இருந்தது” என்று பதிலளித்தார். மீண்டும் உமர் (ரழி) அவர்கள், “அவர்களோடு நீர் தங்கியிருந்த போது பானமாக எதை அருந்தினீர்?” என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அந்த மனிதர், “ ‘அல் ஜதாஃப்’ (அழுகிப் போகாத ஒருவகையான பானம்)” என்று பதிலளித்தார்.
(இறுதியில்) உமர் (ரழி) அவர்கள், அந்த மனிதரிடம் “நீர் விரும்பினால், உமது மஹர் தொகையைத் திரும்பப் பெற்றுக் கொள்வதன் மூலம் முறிந்த இந்தத் திருமண உறவை முறிந்ததாகவே ஆக்கிக் கொள்ளலாம். அல்லது விரும்பினால், உமது மனைவியை நீர் மீளப் பெறலாம்” என்று தீர்ப்பளித்தார்கள்.
- பைஹக்கி, ஸுனன் அல் குப்ரா: 15978
மற்றும்
ஸயீத் இப்னு மன்ஸூர்
1755 - வருகிறது.
இந்த செய்தியில் இடம் பெரும் கதாதா என்பவர் தத்லீஸ் செய்யக்கூடியவர்.
”கதாதா” என்பவர் ”முதல்லிஸ்” ஆவார். அதாவது தமது ஆசிரியரிடமிருந்து கேட்காத செய்தியையும் நேரடியாகக் கேட்டதைப் போன்று அறிவிப்பவர் ஆவார்.
இதுபோன்ற முதல்லிஸ் என்ற நிலையில் உள்ளவர்கள் ”ஸமிஃத்து” (நான் செவியேற்றேன்), ”ஹத்தஸனா” ”அஹ்பரனா” (எங்க்களுக்கு அறிவித்தார்) போன்ற சந்தேகமே இல்லாமல் நேரடியாகச் செவியுற்றதற்குரிய வார்த்தைகளைப் பயன்படுத்தி அறிவித்தால்தான் அதனை ஆதாரமாக்க் கொள்ள முடியும். மாறாக ”கால” (சொன்னார்), அல்லது ”அன்” (இன்னார் வழியாக) என்பது போன்ற வார்த்தைகளைப் பயன்படுத்தி அறிவித்தால் அது ஏற்றுக் கொள்ளப்படாது.
تهذيب التهذيب ـ محقق (8 / 317) :وقال أبو داود الطيالسي عن شعبة كان قتادة إذا جاء ما سمع قال حدثنا وإذا جاء ما لم يسمع قال قال فلان
கதாதா அவர்கள் தான் நேரடியாகக் கேட்டதை அறிவித்தால் ”ஹத்தஸனா” (இன்னார் எங்களுக்கு அறிவித்தார்) என்று கூறுவார். தான் நேரடியாகக் கேட்காததை அறிவித்தால் ”கால ஃபுலான்” (இன்னார் சொன்னார்) என்று கூறுவார் என ”ஷுஃபா” அவர்களிடமிருந்து அபூதாவூத் தயாலிஸி அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள்.
நூல் : தஹ்தீபுத் தஹ்தீப் பாகம் : 8, பக்கம் : 317
تهذيب التهذيب ـ محقق (8 / 318) :
وقال أبو حاتم اثبت اصحاب انس الزهري ثم قتادة قال وهو أحب إلي من أيوب ويزيد الرشك إذا ذكر الخبر يعني إذا صرح بالسماع
அனஸ் அவர்களின் மாணவர்களில் மிகவும் நம்பகமானவர்கள் ஷுஹ்ரி என்பாரும் பிறகு கதாதா அவர்களும் ஆவார்கள். கதாதா அவர்கள் தான் நேரடியாகக் கேட்டதை தெளிவுபடுத்தி செய்தியை அறிவித்தால் அய்யூப் மற்றும் யஸீத் ஆகியோரை விட எனக்கு நேசத்திற்குரியவர் ஆவார் என இமாம் அபூ ஹாத்திம் கூறியுள்ளார்கள்.
நூல் : தஹ்தீபுத் தஹ்தீப் பாகம் : 8 பக்கம் 318
سير أعلام النبلاء [ مشكول + موافق للمطبوع ] (9 / 325) :وَهُوَ حُجّةٌ بِالإِجْمَاعِ إِذَا بَيَّنَ السَّمَاعَ، فَإِنَّهُ مُدَلِّسٌ مَعْرُوْفٌ بِذَلِكَ، وَكَانَ يَرَى القَدَرَ - نَسْأَلُ اللهَ العَفْوَ
கதாதா அவர்கள் தான் நேரடியாகக் கேட்டதை தெளிவுபடுத்தி அறிவித்தால் ஏகோபித்த அடிப்படையில் அவர் ஆதாரத்திற்குரியவர் ஆவார். அவர் அறியப்பட்ட முதல்லிஸ் ஆவார். இன்னும் விதியை மறுக்கும் கொள்கையைச் கொண்டிருந்தார். அல்லாஹ்விடம் அவருக்கு மன்னிப்பைக் கோருவோம் என இமாம் தஹபி கூறுகிறார்.
நூல்:ஷியரு அஃலாமு அன் நுபலாவு பாகம்:9 பக்கம் : 325
இது வரை நாம் பார்த்த விமர்சனங்களிலிருந்து கதாதா அவர்கள் முதல்லிஸ் என்பது தெளிவாகிவிட்டது. அவர் நேரடியாகக் கேட்டதற்குரிய வார்த்தைகளைப் பயன்படுத்தி அறிவித்தால்தான் அதை ஆதாரமாகக் கொள்ள முடியும் என்பது தெளிவாகிறது..
மேலும் அந்த செய்தியை அறிவிப்பவர் அப்துர் ரஹ்மான் பின் அபீ லைலா என்பவர் இவர் உமர் ரலி அவர்களிடம் எந்த செய்தியையும் செவி ஏற்க்கவில்லை என்று இப்னு மயீன் கூறுகிறார்கள்.
عَن ابن معين : لم يسمع من عُمَر شيئا قط (سؤالاته ، الورقة 41) ( مستفاد من تحقيق تهذيب الكمال
உமர் ரலி அவர்கள் காலத்தில் நடந்த சம்பவத்தை இவரிடம் யார் கூறினார் யாரிடம் கேட்டு அறிவித்தார் என்று எதுவும் கூறிப்பிடவில்லை எனவே இது அறிவிப்பாளர் தொடர் முறிவடைந்த ஹதீஸ் ஆகும்.
இப்னு செய்யத்
وقال البيهقي في السنن الكبرى 15978- أَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ الْحَافِظُ وَأَبُو مُحَمَّدٍ : عُبَيْدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ مَهْدِىٍّ لَفْظًا قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ : مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَبِى طَالِبٍ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ بْنُ عَطَاءٍ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَبِى نَضْرَةَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِى لَيْلَى : أَنَّ رَجُلاً مِنْ قَوْمِهِ مِنَ الأَنْصَارِ خَرَجَ يُصَلِّى مَعَ قَوْمِهِ الْعِشَاءَ فَسَبَتْهُ الْجِنُّ فَفُقِدَ فَانْطَلَقَتِ امْرَأَتُهُ إِلَى عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِىَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَصَّتْ عَلَيْهِ الْقِصَّةَ فَسَأَلَ عَنْهُ عُمَرُ قَوْمَهُ فَقَالُوا : نَعَمْ خَرَجَ يُصَلِّى الْعِشَاءَ فَفُقِدَ فَأَمَرَهَا أَنْ تَرَبَّصَ أَرْبَعَ سِنِينَ فَلَمَّا مَضَتِ الأَرْبَعُ سِنِينَ أَتَتْهُ فَأَخْبَرَتْهُ فَسَأَلَ قَوْمَهَا فَقَالُوا نَعَمْ فَأَمَرَهَا أَنْ تَتَزَوَّجَ فَتَزَوَّجَتْ فَجَاءَ زَوْجُهَا يُخَاصِمُ فِى ذَلِكَ إِلَى عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِىَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ رَضِىَ اللَّهُ عَنْهُ : يَغِيبُ أَحَدُكُمُ الزَّمَانَ الطَّوِيلَ لاَ يَعْلَمُ أَهْلُهُ حَيَاتَهُ. فَقَالَ لَهُ : إِنَّ لِى عُذْرًا يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ. قَالَ : وَمَا عُذْرُكَ؟ قَالَ خَرَجْتُ أُصَلِّى الْعِشَاءَ فَسَبَتْنِى الْجِنُّ فَلَبِثْتُ فِيهِمْ زَمَانًا طَوِيلاً فَغَزَاهُمْ جِنٌّ مُؤْمِنُونَ أَوْ قَالَ مُسْلِمُونَ شَكَّ سَعِيدٌ فَقَاتَلُوهُمْ فَظَهَرُوا عَلَيْهِمْ فَسَبَوْا مِنْهُمْ سَبَايَا فَسَبَوْنِى فِيمَا سَبَوْا مِنْهُمْ فَقَالُوا نَرَاكَ رَجُلاً مُسْلِمًا وَلاَ يَحِلُّ لَنَا سَبْيَكَ فَخَيَّرُونِى بَيْنَ الْمُقَامِ وَبَيْنَ الَقُفُولِ إِلَى أَهْلِى فَاخْتَرْتُ الْقُفُولَ إِلَى أَهْلِى فَأَقْبَلُوا مَعِى أَمَّا بِاللَّيْلِ فَلَيْسَ يُحَدِّثُونِى وَأَمَّا بِالنَّهَارِ فَعِصَارُ رِيحٍ أَتْبَعُهَا. فَقَالَ لَهُ عُمَرُ رَضِىَ اللَّهُ عَنْهُ : فَمَا كَانَ طَعَامُكَ فِيهِمْ؟ قَالَ : الْفُولَ وَمَا لَمْ يُذْكَرِ اسْمُ اللَّهِ عَلَيْهِ. قَالَ : فَمَا كَانَ شَرَابُكَ فِيهِمْ؟ قَالَ : الْجَدَفَ. قَالَ قَتَادَةُ: وَالْجَدَفُ مَا لاَ يُخَمَّرُ مِنَ الشَّرَابِ. قَالَ : فَخَيَّرَهُ عُمَرُ رَضِىَ اللَّهُ عَنْهُ بَيْنَ الصَّدَاقِ وَبَيْنَ امْرَأَتِهِ.
அப்துர் ரஹ்மான் இப்னு அபூ லைலா அறிவித்த செய்தி:
(உமர் (ரழி) அவர்கள் கலீஃபாவாக இருந்த காலத்தில்) அன்ஸாரிகளைச் சேர்ந்த ஒரு மனிதர் ஒரு நாள் இரவு இஷா தொழுகைக்காக வீட்டை விட்டு வெளியேறிச் சென்றார். இவ்வாறு சென்றவரை சில ஜின்கள் கடத்திக் கொண்டு சென்று விட்டனர். அன்றிரவு அவர் வீடு திரும்பவேயில்லை. எல்லா இடங்களிலும் அவரைத் தேடிப் பார்த்து விட்டு, இறுதியில் அவரது மனைவி அமீருல் முஃமினீன் உமர் (ரழி) அவர்களிடம் சென்று, (தன் கணவர் தொலைந்து போனதைப் பற்றி) முறையிட்டாள்.
உடனே உமர் (ரழி) அவர்கள் அந்த மனிதரைப் பற்றி (வேறு பலரிடமும்) விசாரித்தார்கள். விசாரித்த அனைவரும், அந்த மனிதர் இஷா தொழுகைக்காக வீட்டை விட்டு வெளியேறியவர் வீடு திரும்பவில்லை என்றே சாட்சி கூறினார்கள். இறுதியில் உமர் (ரழி) அவர்கள் (இந்தப் பிரச்சினைக்குத் தீர்ப்புக் கூறும் போது) அந்தப் பெண்ணிடம் இன்னும் நான்கு வருடங்கள் அந்த மனிதர் திரும்பி வருவாரா என்று காத்திருக்குமாறு தீர்ப்புக் கூறினார்கள்.
நான்கு வருடங்கள் கடந்த பிறகு மீண்டும் அந்தப் பெண் உமர் (ரழி) அவர்களிடம் சென்று (தனது கணவர் இன்னும் திரும்பவில்லை என்று) கூறினாள். உடனே உமர் (ரழி) அவர்கள் (மீண்டும் மக்களிடம்) இது குறித்து விசாரிக்க, அவர்களும் அந்தப் பெண்ணின் கூற்றை உண்மைப் படுத்தினர். (தகவலை உறுதிப்படுத்திக் கொண்ட) உமர் (ரழி) அவர்கள் அந்தப் பெண் விரும்பினால் இப்போது வேறொரு திருமணம் செய்து கொள்ளலாம் என்று தீர்ப்பு வழங்கினார்கள். அவ்வாறே அந்தப் பெண்ணும் வேறொரு திருமணம் செய்து கொண்டாள்.
ஆனால், (நான்கு ஆண்டுகள் கழித்து, திருமணம் எல்லாம் முடிந்த பின்) அவளது பழைய கணவர் (தொலைந்து போனவர்) திரும்பி வந்ததும் பிரச்சினை ஏற்படவே, அவர் (தனது மனைவி இன்னொருவரைத் திருமணம் முடித்திருப்பதைக் குறித்து) உமர் (ரழி) அவர்களிடம் வந்து முறையிட்டார். அதற்கு உமர் (ரழி) அவர்கள், “உங்களில் ஒருவர் பல வருடங்கள் காணாமல் போய் விடுகிறார். அவரது குடும்பத்துக்கோ அவர் உயிரோடிருக்கிறாரா? இறந்து விட்டாரா என்பது கூட தெரியாது. (பிறகு தொலைந்து போனவர் திரும்பி வந்து நீதி கேட்கிறார்)” என்று கூறினார்கள். அதற்கு அந்த மனிதர் “முஃமின்களின் தலைவரே, எனது தலைமறைவுக்கு ஒரு நியாயமான காரணம் உள்ளது” என்று கூறினார். அதற்கு உமர் (ரழி) அவர்கள், “உமது காரணம் தான் என்ன?” என்று வினவினார்கள். அதற்கு அந்த மனிதர் பின்வருமாறு பதில் கூறினார்:
“ஒரு நாள் இரவு, இஷா தொழுகையை நிறைவேற்றும் நோக்கத்தோடு நான் வீட்டை விட்டு வெளியேறிச் சென்றேன். ஆனால், சில ஜின்கள் என்னைக் கைப்பற்றிக் கொண்டு சென்று விட்டனர். மேலும், நான் (சிறைக் கைதியைப் போல்) நீண்ட காலம் அவர்களுடன் தடுத்து வைக்கப் பட்டிருந்தேன். பிறகு சில முஃமினான ஜின்கள் (அல்லது முஸ்லிமான ஜின்கள்) – (அறிவிப்பாளர்களுள் ஒருவரான ஸஈத், சரியான வார்த்தை முஃமினா? அல்லது முஸ்லிமா? என்பது தனக்குச் சரியாக ஞாபகமில்லையென்று கூறினார்) இந்த ஜின்களுக்கு எதிராகத் தாக்குதல் நடத்தினர். இவர்களை வெற்றி கொண்ட அந்த நல்ல ஜின்கள், அனைவரையும் சிறைப் பிடித்தார்கள்.
சிறைப்பிடிக்கப் பட்டவர்களோடு இருந்த என்னைக் கண்டதும் அவர்கள், “நீங்கள் மனித இனத்தைச் சேர்ந்த ஒரு முஸ்லிமாக இருக்கிறீர்கள். உங்களைச் சிறைப்பிடித்து வைத்துக் கொள்வதற்கு எமக்கு அனுமதியில்லை.” என்று கூறினார்கள். பிறகு, நான் விரும்பினால் அவர்களோடு தொடர்ந்தும் இருக்கலாம்; அல்லது எனது குடும்பத்தாரிடம் திரும்பிச் செல்ல விரும்பினால், திரும்பிச் செல்லலாம் என்று கூறினார்கள். நான் எனது குடும்பத்தாரிடம் திரும்பிச் செல்ல வேண்டுமென்றேன். உடனே அவர்கள் என்னையும் கூட்டிக் கொண்டு புறப்பட்டார்கள். (பிரயாணத்தின் போது) இரவுப் பொழுதுகளில் அவர்களில் எவரும் என்னோடு ஒரு வார்த்தை கூட பேசவில்லை. ஆனால், பகல் பொழுதுகளில், நான் பின்தொடர்ந்து கொண்டே வரும் விதமாக ஒரு குச்சி (என்னை வழிநடத்திக் கொண்டே) இருந்தது.”
இந்தக் கதையைக் கேட்ட உமர் (ரழி) அவர்கள், “அவர்களோடு நீர் தங்கியிருந்த போது உமது உணவு என்னவாக இருந்தது?” என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அந்த மனிதர் “சிரமமான உணவாகவும், அல்லாஹ்வின் பெயர் கூறப்படாத உணவாகவுமே அது இருந்தது” என்று பதிலளித்தார். மீண்டும் உமர் (ரழி) அவர்கள், “அவர்களோடு நீர் தங்கியிருந்த போது பானமாக எதை அருந்தினீர்?” என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அந்த மனிதர், “ ‘அல் ஜதாஃப்’ (அழுகிப் போகாத ஒருவகையான பானம்)” என்று பதிலளித்தார்.
(இறுதியில்) உமர் (ரழி) அவர்கள், அந்த மனிதரிடம் “நீர் விரும்பினால், உமது மஹர் தொகையைத் திரும்பப் பெற்றுக் கொள்வதன் மூலம் முறிந்த இந்தத் திருமண உறவை முறிந்ததாகவே ஆக்கிக் கொள்ளலாம். அல்லது விரும்பினால், உமது மனைவியை நீர் மீளப் பெறலாம்” என்று தீர்ப்பளித்தார்கள்.
- பைஹக்கி, ஸுனன் அல் குப்ரா: 15978
மற்றும்
ஸயீத் இப்னு மன்ஸூர்
1755 - வருகிறது.
இந்த செய்தியில் இடம் பெரும் கதாதா என்பவர் தத்லீஸ் செய்யக்கூடியவர்.
”கதாதா” என்பவர் ”முதல்லிஸ்” ஆவார். அதாவது தமது ஆசிரியரிடமிருந்து கேட்காத செய்தியையும் நேரடியாகக் கேட்டதைப் போன்று அறிவிப்பவர் ஆவார்.
இதுபோன்ற முதல்லிஸ் என்ற நிலையில் உள்ளவர்கள் ”ஸமிஃத்து” (நான் செவியேற்றேன்), ”ஹத்தஸனா” ”அஹ்பரனா” (எங்க்களுக்கு அறிவித்தார்) போன்ற சந்தேகமே இல்லாமல் நேரடியாகச் செவியுற்றதற்குரிய வார்த்தைகளைப் பயன்படுத்தி அறிவித்தால்தான் அதனை ஆதாரமாக்க் கொள்ள முடியும். மாறாக ”கால” (சொன்னார்), அல்லது ”அன்” (இன்னார் வழியாக) என்பது போன்ற வார்த்தைகளைப் பயன்படுத்தி அறிவித்தால் அது ஏற்றுக் கொள்ளப்படாது.
تهذيب التهذيب ـ محقق (8 / 317) :وقال أبو داود الطيالسي عن شعبة كان قتادة إذا جاء ما سمع قال حدثنا وإذا جاء ما لم يسمع قال قال فلان
கதாதா அவர்கள் தான் நேரடியாகக் கேட்டதை அறிவித்தால் ”ஹத்தஸனா” (இன்னார் எங்களுக்கு அறிவித்தார்) என்று கூறுவார். தான் நேரடியாகக் கேட்காததை அறிவித்தால் ”கால ஃபுலான்” (இன்னார் சொன்னார்) என்று கூறுவார் என ”ஷுஃபா” அவர்களிடமிருந்து அபூதாவூத் தயாலிஸி அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள்.
நூல் : தஹ்தீபுத் தஹ்தீப் பாகம் : 8, பக்கம் : 317
تهذيب التهذيب ـ محقق (8 / 318) :
وقال أبو حاتم اثبت اصحاب انس الزهري ثم قتادة قال وهو أحب إلي من أيوب ويزيد الرشك إذا ذكر الخبر يعني إذا صرح بالسماع
அனஸ் அவர்களின் மாணவர்களில் மிகவும் நம்பகமானவர்கள் ஷுஹ்ரி என்பாரும் பிறகு கதாதா அவர்களும் ஆவார்கள். கதாதா அவர்கள் தான் நேரடியாகக் கேட்டதை தெளிவுபடுத்தி செய்தியை அறிவித்தால் அய்யூப் மற்றும் யஸீத் ஆகியோரை விட எனக்கு நேசத்திற்குரியவர் ஆவார் என இமாம் அபூ ஹாத்திம் கூறியுள்ளார்கள்.
நூல் : தஹ்தீபுத் தஹ்தீப் பாகம் : 8 பக்கம் 318
سير أعلام النبلاء [ مشكول + موافق للمطبوع ] (9 / 325) :وَهُوَ حُجّةٌ بِالإِجْمَاعِ إِذَا بَيَّنَ السَّمَاعَ، فَإِنَّهُ مُدَلِّسٌ مَعْرُوْفٌ بِذَلِكَ، وَكَانَ يَرَى القَدَرَ - نَسْأَلُ اللهَ العَفْوَ
கதாதா அவர்கள் தான் நேரடியாகக் கேட்டதை தெளிவுபடுத்தி அறிவித்தால் ஏகோபித்த அடிப்படையில் அவர் ஆதாரத்திற்குரியவர் ஆவார். அவர் அறியப்பட்ட முதல்லிஸ் ஆவார். இன்னும் விதியை மறுக்கும் கொள்கையைச் கொண்டிருந்தார். அல்லாஹ்விடம் அவருக்கு மன்னிப்பைக் கோருவோம் என இமாம் தஹபி கூறுகிறார்.
நூல்:ஷியரு அஃலாமு அன் நுபலாவு பாகம்:9 பக்கம் : 325
இது வரை நாம் பார்த்த விமர்சனங்களிலிருந்து கதாதா அவர்கள் முதல்லிஸ் என்பது தெளிவாகிவிட்டது. அவர் நேரடியாகக் கேட்டதற்குரிய வார்த்தைகளைப் பயன்படுத்தி அறிவித்தால்தான் அதை ஆதாரமாகக் கொள்ள முடியும் என்பது தெளிவாகிறது..
மேலும் அந்த செய்தியை அறிவிப்பவர் அப்துர் ரஹ்மான் பின் அபீ லைலா என்பவர் இவர் உமர் ரலி அவர்களிடம் எந்த செய்தியையும் செவி ஏற்க்கவில்லை என்று இப்னு மயீன் கூறுகிறார்கள்.
عَن ابن معين : لم يسمع من عُمَر شيئا قط (سؤالاته ، الورقة 41) ( مستفاد من تحقيق تهذيب الكمال
உமர் ரலி அவர்கள் காலத்தில் நடந்த சம்பவத்தை இவரிடம் யார் கூறினார் யாரிடம் கேட்டு அறிவித்தார் என்று எதுவும் கூறிப்பிடவில்லை எனவே இது அறிவிப்பாளர் தொடர் முறிவடைந்த ஹதீஸ் ஆகும்.
இப்னு செய்யத்
Tuesday, 3 April 2018
أَخْبَرَنَاهُ أَحْمَدُ بْنُ سُلَيْمَانَ الْفَقِيهُبِبَغْدَادَ ، حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ شَاكِرٍ، حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ الطَّيَالِسِيُّ، وَعَفَّانُ بْنُ مُسْلِمٍ، قَالا : حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ، عَنْ مَعْدَانَ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ، عَنْ ثَوْبَانَ، قَالَ : قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ مَاتَ وَهُوَ بَرِيءٌ مِنْ ثَلاثٍ الْكِبْرُ وَالْغُلُولُ وَالدَّيْنُ دَخَلَ الْجَنَّةَ
ﺍﻟﻤﺴﺘﺪﺭﻙ ﻋﻠﻰ ﺍﻟﺼﺤﻴﺤﻴﻦ ﻟﻠﺤﺎﻛﻢ 2156
“பெருமை, மோசடி மற்றும் கடன் ஆகிய மூன்றை விட்டும் விலகியிருந்த நிலையில் எவர் மரணமடைவாரோ அவர் சொர்க்கத்தில் நுழைவார்” என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.
அறிவிப்பவர்: ஸவ்பான் (ரலி)
நூல்: ஹாகிம் / அல்-முஸ்தத்ரக் அலா அல்-ஸஹீஹைன் 2156
இதன் அறிவிப்பாளர்களில் ஒருவரான ”கதாதா” என்பவர் ”முதல்லிஸ்” ஆவார். அதாவது தமது ஆசிரியரிடமிருந்து கேட்காத செய்தியையும் நேரடியாகக் கேட்டதைப் போன்று அறிவிப்பவர் ஆவார்.
இதுபோன்ற முதல்லிஸ் என்ற நிலையில் உள்ளவர்கள் ”ஸமிஃத்து” (நான் செவியேற்றேன்), ”ஹத்தஸனா” ”அஹ்பரனா” (எங்க்களுக்கு அறிவித்தார்) போன்ற சந்தேகமே இல்லாமல் நேரடியாகச் செவியுற்றதற்குரிய வார்த்தைகளைப் பயன்படுத்தி அறிவித்தால்தான் அதனை ஆதாரமாக்க் கொள்ள முடியும். மாறாக ”கால” (சொன்னார்), அல்லது ”அன்” (இன்னார் வழியாக) என்பது போன்ற வார்த்தைகளைப் பயன்படுத்தி அறிவித்தால் அது ஏற்றுக் கொள்ளப்படாது.
تهذيب التهذيب ـ محقق (8 / 317) :وقال أبو داود الطيالسي عن شعبة كان قتادة إذا جاء ما سمع قال حدثنا وإذا جاء ما لم يسمع قال قال فلان
கதாதா அவர்கள் தான் நேரடியாகக் கேட்டதை அறிவித்தால் ”ஹத்தஸனா” (இன்னார் எங்களுக்கு அறிவித்தார்) என்று கூறுவார். தான் நேரடியாகக் கேட்காததை அறிவித்தால் ”கால ஃபுலான்” (இன்னார் சொன்னார்) என்று கூறுவார் என ”ஷுஃபா” அவர்களிடமிருந்து அபூதாவூத் தயாலிஸி அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள்.
நூல் : தஹ்தீபுத் தஹ்தீப் பாகம் : 8, பக்கம் : 317
تهذيب التهذيب ـ محقق (8 / 318) :
وقال أبو حاتم اثبت اصحاب انس الزهري ثم قتادة قال وهو أحب إلي من أيوب ويزيد الرشك إذا ذكر الخبر يعني إذا صرح بالسماع
அனஸ் அவர்களின் மாணவர்களில் மிகவும் நம்பகமானவர்கள் ஷுஹ்ரி என்பாரும் பிறகு கதாதா அவர்களும் ஆவார்கள். கதாதா அவர்கள் தான் நேரடியாகக் கேட்டதை தெளிவுபடுத்தி செய்தியை அறிவித்தால் அய்யூப் மற்றும் யஸீத் ஆகியோரை விட எனக்கு நேசத்திற்குரியவர் ஆவார் என இமாம் அபூ ஹாத்திம் கூறியுள்ளார்கள்.
நூல் : தஹ்தீபுத் தஹ்தீப் பாகம் : 8 பக்கம் 318
سير أعلام النبلاء [ مشكول + موافق للمطبوع ] (9 / 325) :وَهُوَ حُجّةٌ بِالإِجْمَاعِ إِذَا بَيَّنَ السَّمَاعَ، فَإِنَّهُ مُدَلِّسٌ مَعْرُوْفٌ بِذَلِكَ، وَكَانَ يَرَى القَدَرَ - نَسْأَلُ اللهَ العَفْوَ
கதாதா அவர்கள் தான் நேரடியாகக் கேட்டதை தெளிவுபடுத்தி அறிவித்தால் ஏகோபித்த அடிப்படையில் அவர் ஆதாரத்திற்குரியவர் ஆவார். அவர் அறியப்பட்ட முதல்லிஸ் ஆவார். இன்னும் விதியை மறுக்கும் கொள்கையைச் கொண்டிருந்தார். அல்லாஹ்விடம் அவருக்கு மன்னிப்பைக் கோருவோம் என இமாம் தஹபி கூறுகிறார்.
நூல்:ஷியரு அஃலாமு அன் நுபலாவு பாகம்:9 பக்கம் : 325
இது வரை நாம் பார்த்த விமர்சனங்களிலிருந்து கதாதா அவர்கள் முதல்லிஸ் என்பது தெளிவாகிவிட்டது. அவர் நேரடியாகக் கேட்டதற்குரிய வார்த்தைகளைப் பயன்படுத்தி அறிவித்தால்தான் அதை ஆதாரமாகக் கொள்ள முடியும் என்பது தெளிவாகிறது.
ﺍﻟﻤﺴﺘﺪﺭﻙ ﻋﻠﻰ ﺍﻟﺼﺤﻴﺤﻴﻦ ﻟﻠﺤﺎﻛﻢ 2156
“பெருமை, மோசடி மற்றும் கடன் ஆகிய மூன்றை விட்டும் விலகியிருந்த நிலையில் எவர் மரணமடைவாரோ அவர் சொர்க்கத்தில் நுழைவார்” என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.
அறிவிப்பவர்: ஸவ்பான் (ரலி)
நூல்: ஹாகிம் / அல்-முஸ்தத்ரக் அலா அல்-ஸஹீஹைன் 2156
இதன் அறிவிப்பாளர்களில் ஒருவரான ”கதாதா” என்பவர் ”முதல்லிஸ்” ஆவார். அதாவது தமது ஆசிரியரிடமிருந்து கேட்காத செய்தியையும் நேரடியாகக் கேட்டதைப் போன்று அறிவிப்பவர் ஆவார்.
இதுபோன்ற முதல்லிஸ் என்ற நிலையில் உள்ளவர்கள் ”ஸமிஃத்து” (நான் செவியேற்றேன்), ”ஹத்தஸனா” ”அஹ்பரனா” (எங்க்களுக்கு அறிவித்தார்) போன்ற சந்தேகமே இல்லாமல் நேரடியாகச் செவியுற்றதற்குரிய வார்த்தைகளைப் பயன்படுத்தி அறிவித்தால்தான் அதனை ஆதாரமாக்க் கொள்ள முடியும். மாறாக ”கால” (சொன்னார்), அல்லது ”அன்” (இன்னார் வழியாக) என்பது போன்ற வார்த்தைகளைப் பயன்படுத்தி அறிவித்தால் அது ஏற்றுக் கொள்ளப்படாது.
تهذيب التهذيب ـ محقق (8 / 317) :وقال أبو داود الطيالسي عن شعبة كان قتادة إذا جاء ما سمع قال حدثنا وإذا جاء ما لم يسمع قال قال فلان
கதாதா அவர்கள் தான் நேரடியாகக் கேட்டதை அறிவித்தால் ”ஹத்தஸனா” (இன்னார் எங்களுக்கு அறிவித்தார்) என்று கூறுவார். தான் நேரடியாகக் கேட்காததை அறிவித்தால் ”கால ஃபுலான்” (இன்னார் சொன்னார்) என்று கூறுவார் என ”ஷுஃபா” அவர்களிடமிருந்து அபூதாவூத் தயாலிஸி அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள்.
நூல் : தஹ்தீபுத் தஹ்தீப் பாகம் : 8, பக்கம் : 317
تهذيب التهذيب ـ محقق (8 / 318) :
وقال أبو حاتم اثبت اصحاب انس الزهري ثم قتادة قال وهو أحب إلي من أيوب ويزيد الرشك إذا ذكر الخبر يعني إذا صرح بالسماع
அனஸ் அவர்களின் மாணவர்களில் மிகவும் நம்பகமானவர்கள் ஷுஹ்ரி என்பாரும் பிறகு கதாதா அவர்களும் ஆவார்கள். கதாதா அவர்கள் தான் நேரடியாகக் கேட்டதை தெளிவுபடுத்தி செய்தியை அறிவித்தால் அய்யூப் மற்றும் யஸீத் ஆகியோரை விட எனக்கு நேசத்திற்குரியவர் ஆவார் என இமாம் அபூ ஹாத்திம் கூறியுள்ளார்கள்.
நூல் : தஹ்தீபுத் தஹ்தீப் பாகம் : 8 பக்கம் 318
سير أعلام النبلاء [ مشكول + موافق للمطبوع ] (9 / 325) :وَهُوَ حُجّةٌ بِالإِجْمَاعِ إِذَا بَيَّنَ السَّمَاعَ، فَإِنَّهُ مُدَلِّسٌ مَعْرُوْفٌ بِذَلِكَ، وَكَانَ يَرَى القَدَرَ - نَسْأَلُ اللهَ العَفْوَ
கதாதா அவர்கள் தான் நேரடியாகக் கேட்டதை தெளிவுபடுத்தி அறிவித்தால் ஏகோபித்த அடிப்படையில் அவர் ஆதாரத்திற்குரியவர் ஆவார். அவர் அறியப்பட்ட முதல்லிஸ் ஆவார். இன்னும் விதியை மறுக்கும் கொள்கையைச் கொண்டிருந்தார். அல்லாஹ்விடம் அவருக்கு மன்னிப்பைக் கோருவோம் என இமாம் தஹபி கூறுகிறார்.
நூல்:ஷியரு அஃலாமு அன் நுபலாவு பாகம்:9 பக்கம் : 325
இது வரை நாம் பார்த்த விமர்சனங்களிலிருந்து கதாதா அவர்கள் முதல்லிஸ் என்பது தெளிவாகிவிட்டது. அவர் நேரடியாகக் கேட்டதற்குரிய வார்த்தைகளைப் பயன்படுத்தி அறிவித்தால்தான் அதை ஆதாரமாகக் கொள்ள முடியும் என்பது தெளிவாகிறது.
Monday, 2 April 2018
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاوِيَةَ الْجُمَحِيُّ الْبَصْرِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُسْلِمٍ حَدَّثَنَا أَبُو ظِلَالٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ صَلَّى الْغَدَاةَ فِي جَمَاعَةٍ ثُمَّ قَعَدَ يَذْكُرُ اللَّهَ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ ثُمَّ صَلَّى رَكْعَتَيْنِ كَانَتْ لَهُ كَأَجْرِ حَجَّةٍ وَعُمْرَةٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَامَّةٍ تَامَّةٍ تَامَّةٍ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ قَالَ وَسَأَلْتُ مُحَمَّدَ بْنَ إِسْمَعِيلَ عَنْ أَبِي ظِلَالٍ فَقَالَ هُوَ مُقَارِبُ الْحَدِيثِ قَالَ مُحَمَّدٌ وَاسْمُهُ هِلَالٌ
من طريق عبد العزيز بن مسلم حدثنا أبو ظلال عن أنس بن مالك قال:قال رسول الله e ( من صلى الغداة في جماعة ثم قعد يذكر الله حتى تطلع الشمس ثم صلى ركعتين كانت له كأجر حجة وعمرة تامة تامة تامة ) قال أبو عيسى: هذا حديث حسن غريب. أي: ضعيف .
وأبو ظلال ليس بشيء قاله يحيى بن معين، وضعفه أبو دواد والنسائي وابن عدي وغيرهم
இந்த ஹதீஸ் அறிவிப்பாளர் அபீ லிலால் என்பவர் இந்த அபீ லிலால் என்பவர் பலஹீனமானர் என்று
இஹ்யா பின் மயின் நஸாயி, யஹ்பூப் பின்
ஸுப்யான்.இப்னு ஹிப்பான்,இப்னு அலி,அபுதாவூத் ஹாக்கீம் ஆகிய இமாம்கள் இவர் பலஹீனமானவர் என்று சொல்லியுள்ளார்கள் எனவே இந்த ஹதீஸ் ஆதாரமாக எடுத்துக் கொள்ள கூடாது
நூல்: அல் காமில் ஃபீ லுஅஃபாயிர் ரிஜால் பாகம் 8 பக்கம் 425
இந்த ஹதீஸ் இன்னும் பல நூல்களில் வருகிறது அவை அனைத்து ஹதீஸும் பலவீனமே
من طريق عبد العزيز بن مسلم حدثنا أبو ظلال عن أنس بن مالك قال:قال رسول الله e ( من صلى الغداة في جماعة ثم قعد يذكر الله حتى تطلع الشمس ثم صلى ركعتين كانت له كأجر حجة وعمرة تامة تامة تامة ) قال أبو عيسى: هذا حديث حسن غريب. أي: ضعيف .
وأبو ظلال ليس بشيء قاله يحيى بن معين، وضعفه أبو دواد والنسائي وابن عدي وغيرهم
இந்த ஹதீஸ் அறிவிப்பாளர் அபீ லிலால் என்பவர் இந்த அபீ லிலால் என்பவர் பலஹீனமானர் என்று
இஹ்யா பின் மயின் நஸாயி, யஹ்பூப் பின்
ஸுப்யான்.இப்னு ஹிப்பான்,இப்னு அலி,அபுதாவூத் ஹாக்கீம் ஆகிய இமாம்கள் இவர் பலஹீனமானவர் என்று சொல்லியுள்ளார்கள் எனவே இந்த ஹதீஸ் ஆதாரமாக எடுத்துக் கொள்ள கூடாது
நூல்: அல் காமில் ஃபீ லுஅஃபாயிர் ரிஜால் பாகம் 8 பக்கம் 425
இந்த ஹதீஸ் இன்னும் பல நூல்களில் வருகிறது அவை அனைத்து ஹதீஸும் பலவீனமே
Subscribe to:
Posts (Atom)

